Σελίδες
ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ
Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012
Η γενιά που θα γράψει ιστορία

Η γενιά των παππούδων μας, το πρώτο της μέλημα κάθε χρόνο ήταν να εξασφαλίσει το στάρι και την λίγδα - από το λίπος του γουρουνιού - της χρονιάς. Για τα παιδιά τους δεν κατάφεραν να κάνουν τίποτε αφού δεν υπήρχαν δυνατότητες για πολλά-πολλά στην εποχή τους αφού το κράτος μας ήταν κατεστραμμένο από την γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο.
Κι όμως!
Τα χρόνια άλλαξαν και τα παιδιά τους δηλ. οι γονείς μας κατάφεραν να δημιουργήσουν και σπίτια και να αποκτήσουν περιουσίες, άσχετα εάν στον πνευματικό τομέα υστέρησαν καταφανώς, ξεκομμένοι από την πίστη μας και την παράδοση.
Η γενιά των γονέων μας, επειδή πλέον υπήρχε και η δυνατότητα, ζώντας ίσως τα καλύτερα και πιο ειρηνικά χρόνια της ιστορίας μας, προσπάθησε να δώσει στα παιδιά της τα πάντα. Σπουδές, ενίοτε και στο εξωτερικό, σπίτι, αμάξι και ότι άλλο χρειάζεται κάποιος σε επίπεδο ύλης, για να ξεκινήσει την ζωή του από μία βάση... Νά όμως που ήρθε η κρίση και τα πτυχία είναι κρεμασμένα σε κάδρα, τα σπίτια δεν μπορούν να συντηρηθούν και κάποια είναι χωρίς ρεύμα από τα χαράτσια ενώ τα μεγάλα αμάξια είναι ακίνητα γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για να γεμίσουν με βενζίνη.
Διαβάζω κι ακούω εδώ κι εκεί την απόγνωση της σημερινής γενιάς μεταξύ 30-45 ότι μπροστά της δεν υπάρχει μέλλον για την ίδια και τα παιδιά της και νομίζω πως μια σύντομη αναδρομή όπως η παραπάνω, θα μας έπειθε πως η σημερινή μαυρίλα δεν είναι απαραίτητο πως θα καθορίσει με το χρώμα της και το αύριο. Ίσα-ίσα που όπως είδαμε πιο πάνω η μία γενιά που ξεκίνησε την ζωή της χωρίς καμία προϋπόθεση για κάτι καλό έζησε και δημιούργησε ενώ η άλλη γενιά που ξεκίνησε με όλες τις προϋποθέσεις βρίσκεται στο περιθώριο κι αδυνατεί καν να επιβιώσει...
Πίσω από όλα βρίσκεται ο Θεός που σαν ένας καλός προπονητής μας διαπαιδαγωγεί για να γίνουμε καλύτεροι. Πιστεύω πως αυτό που ζούμε, με όλα τα άσχημα, το χρειαζόμασταν για να συνέλθουμε γιατί η ζωή μας είχε φτάσει στην ύβρη. Η νέα γενιά των Ελλήνων με όλα τα εφόδια της γνώσης που έχει αποκτήσει και τους καρπούς του κανόνα που ήδη βιώνουμε και ο οποίος ήδη οδηγεί πολλούς καθημερινά πίσω στην πατρώα πίστη και παράδοση είναι νομοτελειακό να δημιουργήσει την Ελλάδα που ονειρευόμαστε όλοι πέρα από την κομματική αρρώστεια και την διχόνοια. Αυτή η γενιά ακομπλεξάριστη και χωρίς τα σύνδρομα κατωτερότητας όλων των προηγούμενων γενεών θα γράψει ιστορία!
ΠΗΓΗ
Κυριακή 8 Ιουλίου 2012
ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ vs AΠΟΣΤΟΛΑΚΗ...
ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ:
Η Ελληνική κυβέρνηση, επί Όθωνα, τον συνέλαβε το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, με τη κατηγορία της «προδοσίας».
Μετά από 1,5 χρόνο τον ελευθέρωσαν και κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά.
Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Αυτή ήταν η ανταμοιβή του.
Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης ( Ρωσίας), αυτός στάλθηκε από την Ρωσική κυβέρνηση του, στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός.
Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.
"Τι κάνετε στρατηγέ μου;" ρώτησε ο ξένος
"Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα" απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.
"Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;" επέμενε ο ξένος.
"Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος" απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.
Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.
Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο:" Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις!!!"
Στις 25 (ή 27) του Σεπτέμβρη του 1849, ο γενναιότερος των γενναίων, πεθαίνει ξεχασμένος, τυφλός και πάμφτωχος.
Αυτή ήταν η ελληνική υπερηφάνεια που έκανε την Ελλάδα ελεύθερη.
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΕΤΩΝ 45Η Μιλένα Αποστολάκη είναι 65 χρόνων;;; Όχι!
Απλά .ανήκει στους εκλεκτούς "εθνοσωτήρες" αυτού του τόπου...
Κι όμως αποτελεί γεγονός: Η Μιλένα Αποστολάκη είναι πλέον συνταξιούχος.
Η τέως υπουργός του "εθνοπατέρα" Σημίτη που μας έκανε Ευρώ-κατόχους και πρώην
«ιδιαιτέρα» γραμματέας του «σιδερένιου» μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου, βγαίνει στην σύνταξη πρόωρα απο τη Ολυμπιακή , με τον νόμο που έφτιαξε η ΝΔ και που τροποποίησε πρόσφατα ο κολλητός της υπουργός, «Βασιλάκης Καΐλας», κατά κόσμον Λοβέρδος....
Η σύνταξη της εκτιμάται ότι θα φτάνει τα 2.500 ευρώ/μήνα, με μόλις 21 χρόνια υποτιθέμενης «υπηρεσίας» στην Ο.Α.... το πόσο συχνά επισκεπτόταν τη δουλειά.... ας το αφήσουμε καλύτερα. κανείς δεν καλοθυμάται, διότι δεν εμφανιζόταν και ποτέ, αφού η κ. Αποστολάκη, χρόνια τώρα ασχολείται αποκλειστικά με την πολιτική.
Βέβαια .... εμείς, όλοι οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί, με 40 χρόνια υπηρεσίας θα πάρουμε - αν ποτέ πάρουμε - 850 ευρώ (που προσεχώς θα μειωθούν στα 300 ευρώ), κι αυτά στα 65 ή στα 70 μας.....
Τέτοια μάλιστα ήταν η λιγούρα της, που πίεζε συνεχώς τον Λοβέρδο να «τακτοποιήσει» τους συμβασιούχους της Ολυμπιακής όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Το σχετικό νομοσχέδιο, βέβαια, το συνέταξε ο Χατζηγάκης, ο οποίος, στα πλαίσια του πνεύματος του «νεοφιλελευθερισμού», έκρινε ότι πρέπει να γίνονται συνταξιούχοι των 2500 ευρώ, εργαζόμενοι που μετά βίας έχουν πατήσει τα σαράντα τους.
Αλλά βέβαια, όπως ένα άλλο μεγάλο λαμόγιο είχε πει: Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό.
Τέτοια ξελιγωμένη γενιά ανθρώπων δεν έχει ξαναπεράσει από την Ελληνική ιστορία, κάπως έτσι καταλήγουν με τρεις και τέσσερις συντάξεις ο καθένας !
Αφού έφαγαν το καταπέτασμα και μας φέσωσαν για διακόσια χρόνια να δείτε που στο τέλος θα φάνε κι εμάς.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαδίδουμε τα ρεζιλίκια τους!!
Η ελληνική γλώσσα είναι ένα μοναδικό "εργαλείο"
Διαβάστε το για να συνειδητοποιήσετε ότι
έχουμε ένα απίθανο, ένα απίστευτα καλό "εργαλείο" που αν μάθουμε να το
χειριζόμαστε σωστά θα μας ανοίξει τα μάτια και την σκέψη. Θυμίζουμε ότι
σκεπτόμαστε με λέξεις...
Η γλώσσα μας
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις (οι οφθαλμοφανείς μόνο) είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)
Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.... στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή, φιλότιμο κ.ά. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πειρούνι»για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω»που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.
Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος - κρίνω» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορικής πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.
Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο carκαι το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι\' αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».
Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω.Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).
Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.
Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το "άγαλμα" ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση τους θεούς) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη "σχήμα"μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.
Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statuaαπό το Ελληνικό «ίστημι»που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.
Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwellστο αθάνατο έργο του «1984»,απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.
«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.
Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή».Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ\' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, τους οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως. Οι διάλεκτοι της Ελληνικής διδάσκουν . . .
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητα της.Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».
ΠΗΓΗ
Η γλώσσα μας
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις (οι οφθαλμοφανείς μόνο) είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (βιβλίο Γκίνες)
Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)
Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.... στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή, φιλότιμο κ.ά. Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Το «πειρούνι»για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω»που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.
Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος - κρίνω» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορικής πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.
Η ΣΟΦΙΑ
Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο carκαι το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι\' αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.
Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».
Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω.Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).
Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.
Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!
Το "άγαλμα" ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση τους θεούς) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη "σχήμα"μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.
Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statuaαπό το Ελληνικό «ίστημι»που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.
Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwellστο αθάνατο έργο του «1984»,απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.
«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.
Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ
Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή».Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.
Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.
Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.
«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ\' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.
Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, τους οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως. Οι διάλεκτοι της Ελληνικής διδάσκουν . . .
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητα της.Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».
ΠΗΓΗ
Ρωσική εφημερίδα Pravda : ΤΟΥΡΚΙΑ -- ΕΝΑ ΝΕΚΡΟ ΕΘΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΣΟΝ ΤΟΥ 2013

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟΥ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΕΝΤΕΧΝΑ...
Τα σενάρια πολέμου επανέρχονται από τη μεγαλύτερη Ρωσική εφημερίδα που αναλύει τις γεωπολιτικές ισσοροπίες με εύθραυστες σχέσεις καθώς έχουμε το 2012..
τη χρονιά που έχει σηματοδοτηθεί από τους Μάγια, ενώ πολύ πρόσφατα ο γνωστότατος Χένρι Κίσινγκερ(?) δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για πόλεμο και φρίκη, η οποία θα αναδείξει μέσα από την απόλυτη καταστροφή και τις στάχτες μία νέα παγκόσμια κυβέρνηση και τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.
Το άρθρο της Pravda, το οποίο υπογράφει ο Stanislav Mishin,... έρχεται να ρίξει νερό στον μύλο της καταστροφικής χρονιάς. Τα όσα περιγράφει ίσως είναι ικανά να ρίξουν σε κατάθλιψη ανθρώπους που πιστεύουν πως βρισκόμαστε μπροστά στον όλεθρο, έναν σχεδιασμένο όλεθρο, που για άλλους φέρεται να σχεδιάστηκε από τη Νέα Τάξη, τους Illuminati (και ποιός ξέρει ποιούς ακόμη), για κάποιους άλλους πρόκειται να ζήσουμε σκηνές της Αποκάλυψης και της συντέλειας του κόσμου. Τέλος, υπάρχουν και οι ηπιότερες προσεγγίσεις, οι οποίες θέλουν το 2012 να είναι έτος -κομβικό σημείο- σημαντικών εξελίξεων, αλλά όχι απαραίτητα καταστροφικών πολέμων και ανείπωτων καταστροφών.
Ελλάδα
Η Ελλάδα θα διώξει από πάνω της την κυβέρνησή της μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους, μέσο ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος. Θα είναι το πρώτο καθεστώς μαριονέτα της ΕΕ που θα ψάχνει ελικόπτερα στις ταράτσες. Η Ελλάδα θα βγει από την ΕΕ και θα επανεκκινήσει την εκτύπωση της δραχμής. Θα υπάρξουν συνομιλίες για συμμαχίες και με την εμφάνιση των Ρωσικών βάσεων.
Ωστόσο, πριν αυτά μπορέσουν να αποφέρουν καρπούς, η συμμαχία της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ θα οδηγήσει άμεσα σε πόλεμο με την Τουρκία. Οι Τούρκοι θα αγωνίζονται σε ένα πόλεμο τριών μετώπων, αλλά μια αρκετά μεγάλη δύναμη θα κατευθυνθεί προς την Ελλάδα. Οι Έλληνες θα πολεμήσουν όσο σκληρά μπορούν, αλλά θα νικηθούν. Η τουρκική επίθεση θα σταματήσει στη Θεσσαλονίκη κατά την διάρκεια τεράστιων μαχών εντός των δρόμων αλλά και των βουνών βόρεια. Οι Βορειοελλαδίτες θα ενισχυθούν από εθελοντές από τη Σερβία, τα Σκόπια και τη Βουλγαρία, κάτι το οποίο θα καθυστερήσει περαιτέρω την τουρκική εκστρατεία. Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ θα μείνουν έξω από τις μάχες, σε αυτό το σημείο, καλώντας ασθενώς όλες τις πλευρές να έρθουν σε συμφωνία. Οι Τούρκοι θα μπουν στην Κεντρική Ελλάδα, αν και πολύ πιο αργά από ό, τι αναμενόταν, καθώς οι δυνάμεις τους θα αποσπαστούν λόγω μιας γενικής εξέγερσης των Κούρδων και των συνεχών έντονων συγκρούσεων στο βόρειο Ισραήλ.
Ρωσία
Η Ρωσία στην αρχή θα παραμείνει ουδέτερη, και επίσης θα κάνει έκκληση για ειρήνη, ωστόσο, θα κόψει από τους Τούρκους το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Ρωσική ανθρωπιστική βοήθεια θα πετάξει στην Ελλάδα, πάνω από τον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας, even as the Bulgarian government falls to its own militar. Μετά από αυτό, ενεργή Ρωσική βοήθεια θα έρθει.
Εικόνες των νεκρών Ορθοδόξων Ελλήνων, από τουρκικές ακρότητες, θα οδηγήσουν τις μάζες στους δρόμους απαιτώντας την άμεση παρέμβαση. Τα Ηνωμένα Έθνη θα μπλοκαριστούν από το βέτο των ΗΠΑ / ΗΒ / Γαλλίας ,ακόμα και όταν Ρωσικά εθελοντές αρχίσουν να εισρέουν στα Βαλκάνια. Η Ρωσία θα αρχίσει να απειλεί την Τουρκία και το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε κλιμακωθεί γρήγορα σε εναέριες αψιμαχίες. Το ΝΑΤΟ θα ζωντανέψει, απειλώντας άμεσα τη Ρωσία να μην εμπλακεί. Η Ρωσία από αυτό το σημείο θα εντείνει την πολεμική της, με την Ουκρανία close at the hip (πιθανώς εννοεί με την Ουκρανία να αντιλαμβάνεται τι θα συμβεί).
Ο Ρωσικός στρατός θα επιτεθεί κατευθείαν μέσα από τη Γεωργία, η οποία μετά από τέσσερις ημέρες της αντίστασης, θα καταρρεύσει. Η Τιφλίδα δεν θα πολιορκείται από σημαντικές δυνάμεις, αλλά περικυκλωμένη θα αναγκαστεί σε υποταγή, ενώ ο κύριος όγκος του στρατού θα κατευθύνεται προς την Τουρκία. Σε αυτό το σημείο η Αρμενία θα μπει στον πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας και το Αζερμπαϊτζάν στο πλευρό της Τουρκίας.
Το ΝΑΤΟ θα αντιμετωπίσει τη Ρωσία στη Μαύρη Θάλασσα και θα υποστεί μια πλήρη ήττα, αποκομμένο από τις Βουλγαρικές βάσεις στήριξης, με μόνες εναπομείνασες της βάσει της Ρουμανίας. Αυτές θα καταστραφούν από Ρωσικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα και πυραύλους. Πλοία του ΝΑΤΟ, εκ των οποίων τα περισσότερα Αμερικάνικα θα βυθιστούν. Οι στρατιώτες (fighters) του ΝΑΤΟ θα κατατροπωθούν στο τέλος του εγχειρήματός τους (will also be confronted at the edge of their operability – η λέξη operability ούτε καν υπάρχει στο αγγλικό λεξικό αλλά μάλλον αυτό εννοεί) πάνω από τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η ήττα, και η είσοδος της Ουκρανίας στον πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας, θα χρησιμοποιηθεί από τους Γερμανούς ως λόγο για να αποτραβηχτεί και έτσι να συντρίψει το ΝΑΤΟ εκ των έσω.
Έως το τέλος του έτους, οι Τούρκοι θα έχουν φτάσει στο βόρειο Ισραήλ και θα αντιμετωπίζουν συνεχή ανταρτοπόλεμο από την Συρία. Θα έχουν χάσει το ανατολικό ήμισυ της χώρας τους από Αρμενικές και Κουρδικές δυνάμεις, ενώ η Ρωσία θα τους καταπατήσει φτάνοντας στα περίχωρα της Άγκυρας. (Οι Τούρκοι) Θα εξακολουθούν να κατέχουν τη Θεσσαλονίκη, αλλά θα έχουν αποσυρθεί από την κεντρική Ελλάδα και θα είναι υπό συνεχή επίθεση από τα βόρεια από τις Ελληνικές, τις Σερβικές και τις Βουλγαρικές δυνάμεις. Επίσης, θα έχουν χάσει την Κύπρο από τις δυνάμεις της Νότιας Κύπρου και δεν θα μπορέσει να τις ανακτήσει λόγω των υπολοίπων μετώπων.
Η τελική καταστροφή της Τουρκίας, η Ρώσικη απόβαση στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και η κατάληψη της Άγκυρας, θα έρθουν το πρώτο εξάμηνο του 2013. Σε αυτό το σημείο, η Τουρκία θα αντιμετωπίσει την πλήρη διάλυσή της ως έθνος, που θα χωρίζεται σε τουλάχιστον 3, ίσως τέσσερα μέρη: Ελληνικό (Byzentine), Αρμενικό (Trebzon) και Κουρδικό, νότια και νοτιοανατολικά και ίσως και μια μικρότερη Βουλγαρική ζώνη στο βόρειο τμήμα της Τουρκίας και ενός μέρους της βόρειας Θράκης.
Κύπρος
Η Κύπρος θα ξεπεράσουν τον πόλεμο σχετικά εύκολα σε σύγκριση με την υπόλοιπη περιοχή. Η Νότια Κύπρος θα ξεκινήσει αμέσως μια επίθεση στην Βόρεια Κύπρο και με σκληρή μάχη θα διώξει τους Τούρκους μέσα σε μερικούς μήνες.
Τουρκία
Αυτό το έτος θα φέρει στην Τουρκία το τελευταίο της πόλεμο. …. Έως τα μέσα του 2013, η Τουρκία θα είναι στο κάδο των απορριμμάτων της ιστορίας, ένα νεκρό έθνος.
ΠΗΓΗ
Σάββατο 7 Ιουλίου 2012
Ο Nigel Farage αποστομώνει τους Ευρωκράτες για την κατάρρευση και της Ισπανίας!
Ο Nigel Farage έχει δίκιο..
Όλες
οι χώρες της ΕΕ και όσες διοικούνται με το τραπεζικό σύστημα που οι
Διεθνείς Τραπεζίτες δημιούργησαν θα καταρρεύσουν η μία μετά την άλλη.
Βέβαια αυτό δεν συμβαίνει τυχαία.
Οι
Διεθνείς Τραπεζίτες που δανείζουν σε όλες τις χώρες έχουν σχέδιο.
Θέλουν να καταρρεύσουν όλες οι οικονομίες του πλανήτη και να φέρουν την
παγκόσμια κυβέρνησή τους.
Για
αυτό άλλωστε δημιούργησαν και το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και τους
υπόλοιπους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.
Η
μόνη λύση για την ανθρωπότητα είναι να αντιληφθεί τα σχέδια των
Επικυριάρχων "περιούσιων" τραπεζιτών και να ανατρέψει ΟΛΟΚΛΗΡΟ το
τραπεζικό σύστημα...
http://antipliroforisi.blogspot.gr
Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012
Έρχεται η ώρα των Ελλήνων

Μέσα στον βόρβορο της διαφθοράς, και της ιδιοτέλειας, σφυρηλατείται το καθάριο αδαμάντινο σώμα του Πατριωτισμού, όπως ακριβώς ένας βαλλόμενος οργανισμός γεννά αντισώματα για την τελική αντεπίθεση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το κορμί της Ελλάδας βάλλεται πανταχόθεν. Η υπέροχη Ελληνική Γη και τα γεννήματα της στους αιώνες άλλωστε ήταν μόνιμος στόχος επιβουλής όλων αυτών που δεν μπορούσαν να αντέξουν το καθάριο Ελληνικό φως. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε οι κοινωνοί του σκοταδισμού, της μισαλλοδοξίας, της ύβρεως να ανεχτούν αυτόν τον φάρο που στέκει ενάντια στις λυσσαλέες επιθέσεις, φωτοβόλος ως τα πέρατα της οικουμένης;
Μα και ο γενιτσαρισμός που επικρατεί τα τελευταία χρόνια εντός ενός αρρώστου κράτους δεν είναι πρωτόγνωρος. Όλοι οι κατακτητές ιστορικά, έψαχναν τους προθύμους εντός των τειχών. Από τους μηδίσαντες εως την Κερκόπορτα. Από τους γενίτσαρους στους δοσίλογους της κατοχής. Από κοντά με τον σπόρο της διχόνοιας και του εμφύλιου σπαραγμού ώστε ο οργανισμός να είναι ευάλωτος στις εξωτερικές επιθέσεις.
Μα ο πλέον ύπουλος εχθρός ήταν η ηθική αλλοίωση. Η μετακίνηση από τις ατσάλινες αρχές που κράτησαν την Ελλάδα όρθια στις χιλιετίες. Αυτός ο ηθικός, ανεκτίμητος πλούτος που γεννούσε σοφία και σκόρπιζε ανθρωπισμό στα πέρατα του πλανήτη. Στην πλανεμένη ή υπόδουλη ανθρωπότητα. Ο τρόμος του άδικου, του φεουδάρχη, του αποικιοκράτη, του δουλέμπορου, του βάρβαρου εξουσιαστή.
Αυτός ο κώδικας ηθικής έπρεπε να σπάσει, να διαρραγεί. Όπως οι αφύσικες συνήθειες ενός οργανισμού, δημιουργούν τα καρκινικά κύτταρα, από την ίδια την σάρκα. Και τότε ο εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών καταστρέφοντας τον οργανισμό που πήγε ενάντια στην φύση του.
Θυμηθείτε τον ορυμαγδό της "εκσυγχρονιστικής" προπαγάνδας. Την δαιμονοποίηση του πατριωτισμού, της ιστορίας, των ιερών και οσίων, της εθνικής υπερηφάνειας.
Θυμηθείτε τις αφ' υψηλού δηλώσεις των καθαρμάτων που σήμερα βρίσκονται πίσω από τα σίδερα ή πιάστηκαν με την βαλίτσα στο χέρι, πώς απαξίωναν όσους τολμούσαν να μιλήσουν για Ελλάδα. Την ίδια στιγμή οι ίδιοι ινστρούχτορες ξεπουλούσαν κάθε ικμάδα της πατρίδας στους ξένους εντολείς, παραδίδοντας τον παραγωγικό ιστό ενώ παράλληλα αυγάτιζαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.
Σήμερα γνωρίζουμε. Η επίθεση στον πατριωτισμό των Ελλήνων δεν ήταν προϊόν κάποιας γελοίας, αρρωστημένης ιδεολογίας. Ήταν αριστοτεχνικά στοχευμένη ενέργεια γιατί οι ίδιοι γνώριζαν ότι ο πραγματικός τους εχθρός δεν ήταν ούτε ο πολιτικός ούτε ο ιδεολογικός τους αντίπαλος. 'Ήταν ο Έλληνας που θα τολμούσε να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην Λερναία Ύδρα, ορμώμενος από την αιώνια αγάπη για την Ελλάδα.
Ήταν ο Έλληνας που δεν μπορούσαν να υπνώσουν, να εξαγοράσουν ή να απειλήσουν. Ήταν ο κληρονόμος της αδιάλειπτης συνέχειας του πραγματικού και όχι αριθμητικου Χρέους: "Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".
Ήταν οι δύο ηρωικοί πανεπιστημιακοί που αποκάλυψαν το σκάνδαλο της Παντείου και το πλήρωσαν με την ίδια τους την ζωή.
Ήταν ο Άγιος του Ελληνισμού, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που μέσα στην σηπεδόνα των γραμματικών και φαρισαίων, των ανδρεικέλων του νέου προτεκτοράτου, ακόμα και με τον αγαπημένο πρωτότοκο γιό του νεκρό από τις σφαίρες των εφιαλτών, δεν δίστασε ούτε στιγμή και όρθωσε ανάστημα πάλι για την πατρίδα.
Είναι οι αγωνιστές του ανεξάρτητου διαδικτύου που συγκρούονται για να αποκαλύψουν την αλήθεια εκεί που οι χρυσοπληρωμένοι κονδυλοφόροι της διαπλοκής σιωπούν.
Ας μην γελιόνται λοιπόν οι αρχιτέκτονες του ψεύδους. Ο Έλληνας όχι μόνο δεν ηττήθηκε, όχι μόνο δεν παραδόθηκε αλλά αντίθετα σφυρηλατήθηκε μέσα στην αχλύ της πτώσης, εκεί που όλα φάνταζαν παραδομένα, όπως το ατσάλι.
Αυτοί που θεώρησαν ότι οι Θερμοπύλες έπεσαν, αρχίζουν να αφουγκράζονται την δόνηση των ψυχών που εγείρονται. Ενωμένες με το Θείο νήμα που συνδέει της ψυχές των Αγίων προγόνων με την οργή των νέων αγωνιστών.
Έρχεται η ώρα των Ελλήνων...
www.newsbomb.gr/ethnika/story/215408/erhetai-i-ora-ton-ellinon
Σύντομη ἀνάλυση μίας ἀλβανικῆς φωτογραφίας…
Κάποιος
Ἕλληνας θὰ ἔλεγε.... βλέπω 4000 Ἀλβανοὺς ἐθνικιστὲς (ἀλβανὸ τσάμηδες)
νὰ διαδηλώνουν γιὰ τὴν ὑποτιθέμενη «γενοκτονία» ποὺ τοὺς ἔκανε ἡ Ἑλλάδα!
Λάθος, αὐτὸ ποὺ βλέπετε εἶναι -τουλάχιστον- ἄλλα πεντέξι πράγματα:
Βλέπετε,
μία διαδήλωση πάνω σὲ ἔναν συγχρονο ἀσφαλτοστρωμένο δρόμο που δύο μόλις
χρόνια πρὶν ἦταν ἕνας ἀπίστευτος -σχεδὸν ἀπροσπέλαστος ἀπὸ ΙΧ-
χωματόδρομος. Τον δρόμο αὐτὸ (περίπου 35 χλμ) κατασκεύασε ἡ Ἑλλάδα ἐντός
της Ἀλβανίας! μὲ Ἑλληνικὰ χρήματα (κατὰ 75%), Ἑλληνικὴ ἐπίβλεψη
(Ἐγνατία Ὁδὸς Α.Ε.) καὶ Ἑλληνικὴ κατασκευὴ (ΑΕΓΕΚ)
Βλέπετε,
τουλάχιστο δύο χιλιάδες ἄτομα (οἱ μισοὶ ἀπὸ αὐτούς), που έχουν
νοσηλευτεῖ δωρεάν στο πανεπιστημιακὸ νοσοκομεῖο τῆς Δουρούτης τῶν
Ἰωαννίνων ἢ κάποιο ἄλλο, χωρὶς νὰ πληρώσουν τίποτα…
Βλέπετε, κάποιους κατοίκους τῆς...
Τσαμουριᾶς (ἐντός
της Ἀλβανίας) ποὺ στὸ νομὸ τῶν Ἁγίων Σαράντα εἶναι μειονότητα ἐντός της
μειονότητας, ἀφοῦ τὰ περισσότερα χωριὰ τοῦ νοτιότερου νομοῦ τῆς Ἀλβανίας
εἶναι ἑλληνικὰ (Βόρειος Ἤπειρος). Γιὰ αὐτοὺς τοὺς κατοίκους λοιπόν, τὸ
ἑλληνικὸ κράτος ἔκανε εἰδικὴ ρύθμιση καὶ πηγαινοέρχονται μὲ ἐντελῶς
στοιχειώδη-φιλικό ελεγχο στὰ σύνορα, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, γιὰ να δουλεύουν στὴν
Θεσπρωτία. Κάποιοι μάλιστα παίρνουν καὶ τὰ παιδιὰ μαζί τους γιὰ νὰ πᾶνε
στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.
Βλέπετε,
κάποιους νεότερους στὴν ἡλικία οἰ οποῖοι παίρνουν ἐπίδομα ἀνεργίας καὶ
ἐπίδομα ἐνοικίου (μίας καὶ ζοῦν μόνιμα στὴν Ἑλλάδα….)
Βλέπετε, κάποιους φοιτητὲς που σπούδασαν ἢ συνεχίζουν νὰ σπουδάζουν δωρεὰν στὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια (ΑΕΙ καὶ ΤΕΙ)
10
χιλιόμετρα πίσω ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖο, εἶναι ἕνας ἀρχαιολογικὸς χῶρος μὲ
παγκόσμια ἀκτινοβολία, ποὺ προστατεύεται ἀπὸ την Unesco, εἶναι τὰ
ἐρείπια τῆς ἀρχαιοελληνικῆς πόλης τοῦ Βουθρωτοῦ. Λίγο πιὸ πάνω, δύο
σπουδαία θρησκευτικὰ κέντρα τῆς Βορείου Ἠπείρου, τὸ βυζαντινὸ μοναστήρι
τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Τσούκας καὶ τὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Σερωνιᾶς.
Πάνω σὲ αὐτὴ τὴν περιοχή, μπορεῖ καὶ σὲ αὐτὰ τὰ χώματα ποὺ βλέπετε στὴ
φωτογραφία, περπάτησε ὁ Ἐπίσκοπος Χαονίας (τοῦ 4ου αιώνος) Ἅγιος
Δονάτος. Σε αὐτὰ τὰ ἱερὰ ἑλληνικὰ χώματα λοιπόν,
ἤρθε o Albin Kurti απο τὸ Κόσσοβο, ἀρχηγὸς τοῦ κινήματος «Αὐτοδιάθεση,
γιὰ νὰ πεῖ ὅτι «τὰ σύνορά της Ἀλβανίας εἶναι πιὸ κάτω». Ὄχι
«κύριε» Kurti, τὰ ἑλληνοαλβανικὰ σύνορα θὰ ἔπρεπε νὰ ἦταν βορειοτέρα.
Ταχάλια μὲ διόρθωση τοῦ Βορειοηπειρώτη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



