Σελίδες

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012

Προασπίζουμε τη γλώσσα των πατέρων και προγόνων μας!

Είναι αναμφισβήτητο πλέον γεγονός ότι μετά το γλωσσικό πραξικόπημα της 11ης Ιανουαρίου του 1982, παρουσία τριάντα περίπου μόνο βουλευτών, όπου εισήχθη προς επείγουσα ψήφιση μετά τα μεσάνυκτα, υπό μορφή τροπολογίας, σε άσχετο νόμο τον 1228 «περί εγγραφής μαθητών στα λύκεια της γενικής και Τεχνικής-Επαγγελματικής εκπαιδεύσεως» το άρθρο εκείνο περί επιβολής και καθιέρωσης του μονοτονικού συστήματος γραφής, η γλώσσα μας και πιο φτωχή έγινε αλλά και το σύνολο του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος γνώρισε από τότε, και συνεχίζει να γνωρίζει, μοναδικές στιγμές παρακμής, διάλυσης και αποσύνθεσης. 

Ήδη όμως από τον Οκτώβριο του 1979 στο «Δελτίο Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων» ανακοινωνόταν από τους «ειδικούς» ότι, « το μονοτονικό είναι ένα βήμα προς την ταύτιση της γραπτής με την προφορική λαλιά», δηλαδή την κατάργηση των πολλών ι ,των δύο ε και ο, « και σε αυτή την επίπονη διεργασία πρωτοστατούν οι δημοσιογράφοι, οι προκηρυξιογράφοι, οι μπροσουροποιοί, μανιφεστογράφοι, που θα λυτρώσουν την χώρα μας από την σκουριά αιώνων.»

Από την σκουριά αιώνων… Και σήμερα μετά από 30 χρόνια είδαμε που οδήγησε ο τόσος «προοδευτισμός» γενιές και γενιές μαθητών. Παιδιά, αλλά και ενήλικες, απίστευτα ανορθόγραφοι, με λεξιλόγιο των 500 λέξεων, με εμφανή αδυναμία επικοινωνίας, αναλυτικής και συνθετικής σκέψεως, με μια τρομακτική σε ποσοστά δυσλεξία, ακόλουθο της γλωσσικής σύγχυσης, να καλπάζει σε ρυθμούς ανεξέλεγκτους και άλλα πολλά δεινά που συσσωρεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια μετά το γλωσσικό πραξικόπημα του 1982.

Και σαν να μην έφτανε αυτή τους η εθνικά επικίνδυνη πράξη, μέσα από συνεχείς «απλοποιήσεις» όλα αυτά τα χρόνια, έτσι βάφτισαν την κακοποίηση της Ελληνικής γλώσσας και γραφής, φτάσαμε στο απίστευτο βιβλίο της Ε και Στ δημοτικού με τίτλο Γραμματική, όπου οι προθέσεις τους έγιναν ακόμα πιο έκδηλες μετατρέποντας πλέον επιδεικτικά, και για άλλη μια φορά πραξικοπηματικά, την κλασσική γραμματική ,σε φωνητική γραμματική, απαρχή όπως όλα δείχνουν της καθιέρωσης και της φωνητικής γραφής και εν συνεχεία βεβαίως του λατινικού αλφαβήτου, με φυσικό επακόλουθο βέβαια την πλήρη πλέον γλωσσική σύγχυση και διχασμό, την διάσταση της ζωντανής νέας Ελληνικής γλώσσας από την μητέρα της Αρχαία Ελληνική, την διδασκαλία της αρχαίας Ελληνικής ως ξένης γλώσσας, την πλήρη εξάρθρωση μιας αδιάσπαστης γλωσσικής κληρονομιάς χιλιετηρίδων.

Εγκέφαλοι αυτήν την φορά του νέου πραξικοπήματος το περίφημο Κέντρο Ελληνικής γλώσσας, συντονιστικό και επιτελικό όργανο του Υπουργείου Παιδείας, και ειδικότερα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, που συγκροτήθηκε με σχετική απόφαση της Υπουργού Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κας Αννας Διαμαντοπούλου, με ΠΕΝΤΑΕΤΗ ΘΗΤΕΙΑ:

1. Ιωάννης Καζάζης, Καθηγητής του Τμ. Φιλολογίας του Πανεπιστημίου ΑΠΘ [ως Πρόεδρος], με αναπληρωτή τον Δημήτριο Κουτσογιάννη, Επίκουρο Καθηγητή Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ.

2. Αντώνιος Ρεγκάκος, Καθηγητής του Τμ. Φιλολογίας του ΑΠΘ με αναπληρωτή τον Ιωάννη Τζιφόπουλο, Αναπλ. Καθηγητή Τμ. Φιλολογίας ΑΠΘ.

3. Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Γενικός Δ/ντής ΓΓΑΕ, εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ, με αναπληρώτρια την Βασιλική Ζώτου , Αναπληρ. Δ/ντρια ΓΓΑΕ.

4. Ζωή Καζαζάκη, Γενική Δ/ντρια Σύγχρονου Πολιτισμού, εκπρόσωπος του ΥΠΠΟΤ, με αναπληρωτή τον Αθανάσιο Μαράντο, Προϊστάμενο Δ/νσης Γραμμάτων.

5. Ελένη Μπούντα, ΠΕ70 εκπρόσωπος του Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ., με αναπληρώτρια την Ψυχογιού Ευαγγελία, ΠΕ02, Σχολική Σύμβουλο, Προϊσταμένη Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Β/θμιας.

Ο πρόεδρος δε του συμβουλίου κος Καζάζης είναι αυτός που σε σχετική του απάντηση σχετικά με τον θόρυβο που ξέσπασε μετά το σκάνδαλο, και στην επίσημη ανακοίνωση του, έγραψε και πάλι με λατινικούς χαρακτήρες και θεωρεί φωνήεντα της Ελληνικής τα a,e,I,o,u.

Κατόπιν όλων αυτών και με βαθύτατη συναίσθηση της έννοιας του Καθήκοντος και της Υποχρέωσης απέναντι στους προγόνους μας και τα παιδιά μας , απέναντι στην τεράστια γλωσσική κληρονομιά μας και το αστείρευτο βάθος και σημασία της, και μπροστά στο νέο μεγάλο έγκλημα κατά του Πολιτισμού μας εντέλει, που εισέρχεται όπως όλα δείχνουν στο τελευταίο του στάδιο, αυτές τις τόσο κρίσιμες στιγμές για το Έθνος και τις τύχες του, μαζί με όλα τα δεινά και ταπεινώσεις που ήδη υφίσταται η εθνική, μας αξιοπρέπεια και ιστορία στο σύνολο της, εμείς ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, μακριά από κάθε είδους κομματικά παιχνίδια και αγκυλώσεις, στήνουμε προμαχώνα αντίστασης και αγώνα απέναντι στα όποια σχέδια αποβλέπουν στον ευτελισμό, διασυρμό, κακοποίηση ,συκοφάντηση ,απλοποίηση και εν τέλει υποβάθμιση και οριστική εξαφάνιση των Ελληνικών αξιών, παράδοσης και πολιτισμού μας, ξεκινώντας από τον θεμελιακό πυλώνα του Ελληνικού Έθνους, την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ.

1. Την απόσυρση του εν λόγω βιβλίου «ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ Ε ΚΑΙ ΣΤ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ» οριστικά και αμετάκλητα από την διδακτέα ύλη της νέας σχολικής περιόδου .

2. Την άντικατάσταση των μελών του νέου Διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, που συγκροτήθηκε με σχετική απόφαση της Υπουργού Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κας Αννας Διαμαντοπούλου, και την απομάκρυνση τους με νέα υπουργική απόφαση από τον εν λόγω φορέα.

3. Την προσωρινή ισχύ του προηγουμένου βιβλίου Γραμματικής, ως διδακτέα ύλη για τους μαθητές των τάξεων της Ε και Στ τάξης των δημοτικών σχολείων στην Ελληνική επικράτεια, έως ότου συγκροτηθεί ειδική επιτροπή για την συγγραφή νέου βιβλίου μακριά από τις ιδεοληψίες περί φωνητικής γραφής, των προηγουμένων συγγραφέων.

4. Την σοβαρή και υπεύθυνη από το Υπουργείο Παιδείας, διενέργεια επιστημονικών συνεδρίων και μελετών, υπό την αιγίδα και επίβλεψη της Ακαδημίας Αθηνών, για το παρόν και το μέλλον της Ελληνικής γλώσσας, και την επανεξέταση του γλωσσικού ζητήματος και εκπαίδευσης από ειδικές επιτροπές επιστημόνων σε όλες τις βαθμίδες, με βάση τα δεδομένα και πάλι σε όλα τα επίπεδα, μετά 30 χρόνια ενός κατά γενική ομολογία αποτυχημένου εκπαιδευτικού συντονισμού και αποτελέσματος.
 

Ευάγγελος Γ. Μπεξής
Αρχαιολόγος-Ιστορικός, δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού «ΙΧΩΡ».

Το παρόν θα κυκλοφορήσει και σε ηλεκτρονική μορφή (petition) στα Ελληνικά αλλά και σε άλλες γλώσσες , για την συλλογή υπογραφών και σε διαδικτυακό επίπεδο παγκοσμίως.

[Αναδημοσίευση από mystikaperasmata.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΦΕΚ η Τουρκική Γλώσσα, είναι υποχρεωτική για τους Ελληνες

Όταν το διάβασα κάπου είπα: υπερβολές, αποκλείεται προφανώς αναφέρεται μόνον στην Θράκη, και θα πρέπει να διορθώσουν τα σχόλιά τους…
Και για να είμαι 100% σίγουρος, παρήγγειλα το πρωτότυπο από το Εθνικό Τυπογραφείο (Μπορείτε να το λάβετε κι εσείς, τηλεφωνικά, ή Fax κ.τ.λ. για να διαπιστώσετε κι εσείς του λόγου το αληθές. Θα σας έλθει το πλήρες φύλλο, 20 σελίδες, περίπου 7 Ευρώ, με αντικαταβολή.) Αρ. Φύλλου 867, 10 Ιουλίου 2006
Το διάβασα πολύ προσεκτικά. Πουθενά δεν αναφέρεται η εφαρμογή της αποφάσεως αυτής σε κάποια περιοχή ή νομό. Είναι Πανελλαδική, και ισχύει από τον προηγούμενο χρόνο (!!!) Από της δημοσιεύσεως στην Εφημερίδα. της Κυβερνήσεως.
Ούτε αναφέρεται ότι η εκμάθηση της Τουρκικής θα είναι προαιρετική. (Παρακαλώ πάρτε και διαβάστε το πλήρες ΦΕΚ)
Τα ΜΜΕ σιωπούν. (άαντε!)
Όλα τα κόμματα της παρούσας Βουλής το αποσιωπούν. (γιατί άραγε;)
Όλοι οι δημοσιογράφοι αποφεύγουν κάθε αναφορά… ΓΙΑΤΙ; (έλα ντε!!)
Σας φαίνεται ασήμαντο το ότι σε 15-20 χρόνια όλα τα Ελληνόπουλα δεν θα μπορούν να περάσουν στο λύκειο αν δεν γνωρίζουν καλά την Τουρκική;
Στην Δικονομία μας η σιωπή θεωρείται συναίνεση… Νομίζετε ότι με την σιωπή μας, δικαιούμεθα να δώσουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας τέτοιο μέλλον;   
Κάθε λαός έχει τους αρχηγούς που του αξίζουν…  Δεν θα γράψω άλλα σχόλια διότι θα είναι προσωπικά και καθόλου ευγενικά. Τα συμπεράσματα είναι δικά σας και αν δεν συμφωνείτε με αυτήν την απόφαση του υπουργείου εθνικής παιδείας (και του παιδαγωγικού ινστιτούτου) προωθήστε αυτό το μήνυμα. Αν πάλι σας είναι αδιάφορο, απλά αγνοήστε το και αρχίστε να μαθαίνετε Τούρκικα, θα σας χρειαστούν σύντομα.
Μόνο μία τελευταία πατήρηση: Αν πείτε κι εσείς (όπως κι εγώ) Μπα, αποκλείεται… υπερβολές… Ένα απλό τηλεφώνημα στο Εθνικό τυπογραφείο, το επίσημο όργανο του κράτους, θα σας ξαφνιάσει!

Σάββατο 21 Ιουλίου 2012

Μνημονιακές Δεσμεύσεις: Τίποτα δεν χρειάζεται να καταγγελθεί, όλα μπορούν να καταργηθούν



Του καθηγητή Δημοσίου Δικαίου (ΔΠΘ), Γιώργου Κατρούγκαλου

"Οι μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας μπορεί να καταργηθούν χωρίς σημαντικά νομικά προβλήματα. (Εξυπακούεται ότι υφίστανται, προφανώς, πολύπλοκες πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις του θέματος, για τις οποίες μερικές σκέψεις αναπτύσσονται στο τέλος του άρθρου.) Η επιχειρηματολογία που ακολουθεί συνοψίζεται στις εξής δύο κεντρικές θέσεις:
α) Τα μνημόνια καθ' εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις, συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε οι σχετικοί νόμοι που τα εφαρμόζουν έχουν τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο.
β) Δεδομένου ότι οι δανειακές συμβάσεις, που αποτελούν διεθνή συνθήκη, δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με τη συνταγματική διαδικασία, οι σχετικές υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές δεν έχουν υπερνομοθετική ισχύ, ως κανόνες διεθνούς δικαίου.
Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με μεταγενέστερο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία οποιασδήποτε σύμβασης.

1. Τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνείς κανόνες δικαίου
Στο ερώτημα για τη νομική φύση του μνημονίου η απάντηση που δόθηκε από το...
Συμβούλιο της Επικρατείας στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας 668/2012 είναι ορθή και συνοψίζεται στο ότι τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνή σύμβαση.
(Αντιθέτως, κατά τη γνώμη μου, είναι εσφαλμένη η κρίση του Δικαστηρίου περί συνταγματικότητας των ρυθμίσεων του μνημονίου που παραβιάζουν βασικά θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα).
Και τούτο γιατί τα ελάχιστα αναγκαία εννοιολογικά στοιχεία της διεθνούς συνθήκης, κατά το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο είναι
α) να περιέχει αυτή κανόνες δικαίου και όχι απλώς προγραμματικές διατάξεις και
β) τα υποκείμενα του διεθνούς δικαίου τα οποία συμβάλλονται να στοχεύουν να προσδώσουν διεθνή νομική δεσμευτικότητα στους εν λόγω κανόνες.

Και τα δύο αυτά στοιχεία ελλείπουν από τα μνημόνια.
Αυτά χαρακτηρίζονται από τον ίδιο το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ τα ίδια προσδιορίζουν τις προβλέψεις τους ως «σχέδιο δράσης».

Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, μένει να απαντηθεί το ερώτημα εάν τα μνημόνια αποτελούν απλώς πολιτικό πρόγραμμα ή συνιστούν παράλληλα διεθνή υποχρέωση της χώρας, που απορρέει από άλλο κανόνα δικαίου.

Δεδομένου ότι οι πολιτικές υποχρεώσεις ανελήφθησαν έναντι του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ερώτημα θα πρέπει να απαντηθεί ξεχωριστά ως προς τον καθένα από τους διεθνείς αυτούς οργανισμούς.

2. Μνημόνια και ΔΝΤ
Για τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ δεν συνάφθηκε σύμβαση, ούτε απαιτείται, σύμφωνα με τις σχετικές συνθήκες ένταξης της χώρας μας σε αυτό. Το ΔΝΤ διαμορφώνει τα «Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής» κατόπιν σχετικής «επιστολής πρόσκλησης» του ενδιαφερόμενου κράτους (letter of intent) που εγκρίνεται στη συνέχεια με απόφαση του Εκτελεστικού του Συμβουλίου.
Με αυτόν τον τρόπο το ΔΝΤ εμφανίζεται να μην αναμιγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών, δεδομένου ότι απλώς ανταποκρίνεται στην πρόσκληση της «επιστολής προθέσεων».
(Η οποία, βεβαίως, είναι σχεδόν πανομοιότυπη σε όλες τις περιπτώσεις, εφόσον ουσιαστικά υπαγορεύεται από το ίδιο, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης συνταγής της «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον».
Συνεπώς, τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο «letter of intent» συνιστούν απλώς προτεινόμενες πολιτικές ενός κυβερνητικού προγράμματος, η εγκατάλειψη των οποίων δεν συνιστά αθέτηση διεθνούς συμβατικής υποχρέωσης, αν και έχει -προφανώς- ως συνέπεια την διακοπή της περαιτέρω χρηματοδότησης από το ΔΝΤ.

3. Μνημόνιο και Δανειακές συμβάσεις
Και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι δεν αποτελούν απλή σύμβαση κρατικού δανείου από αυτές που, κατά πάγια πρακτική, δεν κυρώνονται με τυπικό νόμο.
Και τούτο διότι αφορούν σε φορολογία, οικονομική συνεργασία και επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, εφόσον ρητά παραπέμπουν στους όρους του μνημονίου, ως προϋπόθεση εκτέλεσής τους.

Επομένως, εάν είχαν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων.

Ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για την κύρωση τους, καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση, αλλά μετά το σχετικό νομοσχέδιο αποσύρθηκε, η δεύτερη ψηφίστηκε δύο φορές ως σχέδιο[1], δεν ήρθε όμως ποτέ για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της, όπως θα έπρεπε.

4. Μνημόνια και Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Υποστηρίζεται η υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους να υλοποιήσει τα μνημονικά μέτρα απορρέει από την Απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία προσδιορίσθηκαν τα δημοσιονομικά και οικονομικά μέτρα, που υποχρεούται να λάβει το ελληνικό κράτος για να περιορίσει το υπερβολικό έλλειμμα.

Ούτε όμως από την Απόφαση αυτή απορρέουν διεθνείς δεσμεύσεις για τη χώρα μας, διότι περιέχει ρυθμίσεις σε τομείς που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ούτε καν συντρέχουσα αρμοδιότητα, όπως η φορολογία, οι συντάξεις και οι μισθοί.

Ως γνωστό, η Ένωση ασκεί μόνον δοτές και περιορισμένες αρμοδιότητες, εκείνες δηλαδή που της έχουν παραχωρήσει τα κράτη με τις Συνθήκες.

Συνεπώς, δεν υπάρχουν νομικά προβλήματα για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα ήθελε να τερματίσει την καταστροφική εξάρτηση της χώρας από τις άδικες και αντιαναπτυξιακές δεσμεύσεις που της επιβλήθηκαν. Όλοι οι νόμοι του μνημονίου μπορεί να καταργηθούν με απλή πλειοψηφία.

Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας μπορεί να καταγγείλουν από την δική τους μεριά την δανειακή σύμβαση, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών νόμων.
Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, δεδομένου ότι δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες.

Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου:
Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους.

Σύμφωνα με το σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις, που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλισθεί ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου.

Με άλλα λόγια, εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει ταυτόχρονα τις βασικές κοινωνικές του λειτουργίες και τις υποχρεώσεις του έναντι των δανειστών του, οφείλει να δώσει προτεραιότητα στις πρώτες.

Μάλιστα, ακόμη και το Διεθνές Κέντρο για την Διευθέτηση Επενδυτικών Διαφορών (International Centre for Settlement of Investment Disputes -ICSID-) το οποίο αποτελεί διαιτητικό/δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας, του δίδυμου δηλαδή οργανισμού του ΔΝΤ, σε αποφάσεις του σχετικές με τη στάση πληρωμής της Αργεντινής δέχθηκε την ύπαρξη παρόμοιου εθιμικού κανόνα του διεθνούς δικαίου.
Την αρχή αυτή επιβεβαίωσε πρόσφατα σε σχέση με το χρέος της Ρωσίας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας ότι αποτελεί προστατευόμενο από τη σύμβαση σκοπό δημοσίου συμφέροντος η ικανοποίηση των βασικών κοινωνικών αναγκών έναντι των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών.

Καταλήγοντας: Αντίθετα με το κλίμα φόβου που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή σε αυτό δεν αποτελεί μονόδρομο. Αντιθέτως, υπάρχουν πάντα διέξοδοι ελπίδας για μία άλλη πολιτική, εξόδου από την κρίση και την εξάρτηση.

[1] Αρχικά κατατέθηκε και ψηφίστηκε ως παράρτημα 13 του νόμου 4046/2012, με τη μορφή «Σχεδίου Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.). της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος».

Στη συνέχεια, την 14/3/2012, μία άλλη εκδοχή της, στην οποία έχει προστεθεί ως εγγυητής και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (που έχει ως σκοπό την χρηματοδότηση της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζών) πήρε τη μορφή Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου ενώ την ίδια μέρα κατατέθηκε στη Βουλή και ο κυρωτικός της νόμος. "
πηγη 

Έτσι εκτουρκίζεται η Θράκη, ενώ η ένοχη Αθήνα σιωπά



“Αποκάλυψη ψυχής” για τον πλήρη εκτουρκισμό των Πομάκων της Θράκης από την πομακική εφημερίδα Ζαγάλισα. Δείτε πως εκτουρκίζουν με το έτσι θέλω τα μικρά πομακόπουλα,και πως με απειλές και βρισιές προσπαθούν να τα κάνουν να "ξεχάσουν" την πομακική τους καταγωγή.

Η λέξη "Πομάκος" εικάζεται ότι προέρχεται από το ελληνικό Πομάξ (πότης) εξαιτίας της παλιάς συνήθειας των Θρακών να πίνουν πολύ, ή από το "ιππομάχοι" (οι Αρχαίοι Θράκες ήταν δεινοί ιππείς πολεμιστές).

Η μαζική στροφή στο ισλάμ έγινε κατά τον 16ο και 17ο αιώνα. Σύμφωνα με τους Κώδικες της Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως και τον Τσέχο ιστορικό και σλαβολόγο Κωνσταντίν Γιόζεφ Γίρετσεκ (Konstantin Josef Jireček), στα μέσα του 17ου αιώνα, οι προύχοντες των Πομάκων συμφώνησαν να εξισλαμιστούν ομαδικά, προκειμένου να επιβιώσουν.

Οι Πομάκοι φαίνεται ότι εξισλαμίστηκαν πλήρως στα τέλη του 18ου αιώνα. Έως τότε ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι[15]. Οι Πομάκοι άρχισαν να εξισλαμίζονται σταδιακά, από την Οθωμανική κατοχή (αρχές του 15ου αιώνα) επί Σουλτάνου Σελήμ Α΄, έως το τέλος του 18ου αιώνα. Ο μοναχός Παχώμιος Ρουσάνος (1508-1553), που επισκέφτηκε την ορεινή Ξάνθη, έγραψε το 1550 ότι μόνο 6 ή 9 χωριά είχαν στραφεί στο Ισλάμ.

Κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877-1878), οι Πομάκοι επαναστάτησαν κατά των βλέψεων της Βουλγαρίας και ίδρυσαν την αυτόνομη πολιτεία με την ονομασία "Δημοκρατία του Ταμράς", σε εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα οποία θα περιλαμβάνονταν στην υπό αυτονόμηση Ανατολική Ρωμυλία. Το 1886 η Οθωμανική κυβέρνηση αποδέχτηκε την προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλίας στη Βουλγαρία, και έτσι ήρθε το τέλος για την αυτόνομη πολιτεία των Πομάκων.

Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, πολλοί Πομάκοι συμμετείχαν στην πλευρά των Ελλήνων, έναντι των Βουλγάρων και των Τούρκων. Αξιοσημείωτη είναι η μορφή του Αλή Ζεΐρ Χαβούζ, από τη Δράμα, ο οποίος πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Μετά το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, οι Πομάκοι ξεσηκώθηκαν κατά της Βουλγαρικής κατοχής (στην οποία είχε περιέλθει όλη η Δυτική Θράκη).

Στις 16 Αυγούστου του 1913, ξέσπασε το επαναστατικό κίνημα στις περιοχές Κοσούκαβακ (σημερινό Κρούμοφγκραντ Βουλγαρίας), Μαστανλί (σημερινό Μόμτσιλγκραντ Βουλγαρίας) και Κάρντζαλι. Οι επαναστάτες κατέλαβαν επίσης την Κομοτηνή, την Ξάνθη και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης (Δεδέαγατς). Την 1η Σεπτεμβρίου 1913 ιδρύθηκε στην Κομοτηνή η "Προσωρινή Διοίκηση Δυτικής Θράκης" (Garbi Trakya Hukumet i Muvakkatesi). Η Οθωμανική διοίκηση δεν υποστήριξε τους επαναστάτες και έτσι, με την ανοχή Ελληνικής και Οθωμανικής κυβέρνησης, η περιοχή παραδόθηκε στο Βουλγαρικό στρατό στις 30 Οκτωβρίου 1913. Οι επαναστάτες (αν και μουσουλμάνοι) αναζήτησαν στήριξη, κυρίως από την Ελλάδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) διορίστηκε Έλληνας δήμαρχος. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, 8 Πομάκοι βουλευτές της Βουλγαρικής βουλής, απευθυνόμενοι στις κυβερνήσεις της Ελλάδος και Γαλλίας, ζήτησαν να προστατευτεί η εθνική και θρησκευτική τους ιδιαιτερότητα από τη Βουλγαρική διοίκηση.

Για ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους, οι Πομάκοι υπέστησαν κατά περιόδους πιέσεις ώστε να αλλάξουν τα τουρκικά/μουσουλμανικά ονόματά τους σε βουλγαρικά (1912, 1942, 1962 και 1971-4), όπως επίσης τους δόθηκε αργότερα το δικαίωμα να ανακτήσουν τα ονόματά τους (1913, 1945, 1964 και 1990).

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με αντιπροσώπους τους στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946, οι Πομάκοι της Βουλγαρίας επανέφεραν το αίτημα για ένωση με την Ελλάδα. Ο διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού της Ουάσινγκτον Άλμπερτ Βέρνερ, παρουσίασε το θέμα ως εξής: "Ένα ακόμη πρόβλημα μειονότητας παρουσιάστηκε σήμερα στην Ουάσινγκτον στο πρόσωπο των Πομάκων, οι οποίοι είναι αρχαία ελληνική φυλή, ιστορούμενη από την προ του Μεγάλου Αλεξάνδρου εποχή [...] Οι Πομάκοι ποιούνται νυν έκκληση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και προς το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και ζητούν την διενέργεια δημοψηφίσματος, για να ελευθερωθούν από τη Βουλγαρία και να απολαύσουν την ελευθερία την οποία απολαμβάνουν οι Πομάκοι της Ελλάδας [...]". Ο τύπος επίσης έγραφε: "Το παρελθόν Σάββατον εις το ξενοδοχείο Πενσυλβάνια έλαβε χώρα συνέντευξις προς τους αντιπροσώπους του Αμερικανικού και Ελληνικού τύπου εκ μέρους των κ.κ. Χαμδή Χουσεΐν, πρώην βουλευτού Ροδόπης και Χακή Σουλεϊμάν, αποτελούντων από την αντιπροσωπεία των Πομάκων Θράκης. Οι Πομάκοι εξέθεσαν προς τον τύπο τας απόψεις των και τα δίκαιά των, ζητούντες την ένωσιν των με την Ελλάδα". Η προσπάθεια των Πομάκων δεν τελεσφόρησε διότι είχε προηγηθεί η διανομή της Ευρώπης μεταξύ των τριών μεγάλων δυνάμεων στη Γιάλτα, τον Φεβρουάριο του 1944.

Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Γεώργιο Παπανδρέου και την υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Άννα Διαμαντοπούλου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ξάνθης, στις 17 Μαρτίου 2010, ζήτησε την ίδρυση δημόσιων, μη μειονοτικών σχολείων στα πομακοχώρια, ώστε να μην αναγκάζονται οι μαθητές να μαθαίνουν την τουρκική, μια γλώσσα ξένη προς αυτούς. Την επιστολή υπογράφουν ο πρόεδρος του συλλόγου, Ταχήρ Κόντε, η γραμματέας Αλιέ Εφέντη και ο ταμίας Χαμδή Εφέντη.

Υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει που θέλουν να πρόσκεινται "εθνικά" οι Πομάκοι μετά την ιστορική αυτή αναδρομή;
Ας δούμε τώρα τη μαρτυρία ενός Πομάκου δασκάλου όπως την δημοσίευσε η Ζαγάλισα.

"Γεννήθηκα σε Πομακοχώρι του νομού Ροδόπης ή σε «χωριό του ορεινού όγκου», όπως το αποκαλούν οι «Τούρκοι» και οι ελληνόγλωσσοι πολιτικοί.

Οι συνθήκες ζωής στο χωριό ήταν δύσκολες. Δεν είχαμε δρόμους. Το πιο σημαντικό πρόβλημα ήταν η ανεργία.

Έτσι, ο πατέρας μου αποφάσισε ότι δύο δρόμοι υπάρχουν: ή να μπω στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης για να γίνω δάσκαλος ή να πάω στην Τουρκία και να γίνω ιμάμης.

Στο χωριό μου εκείνη την εποχή είχε γίνει μόδα να γίνεσαι δάσκαλος στην ΕΠΑΘ ή ιμάμης. Ήταν ένας τρόπος να έχεις μια καλή δουλειά και να ανέβεις κοινωνικά.

Εγώ, δεν ήθελα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Στην Τουρκία δεν ήθελα να πάω.

Από το σχολείο είχα κακή εμπειρία μια και ο μουσουλμάνος δάσκαλος που είχαμε μας χτυπούσε κάθε φορά που μιλούσαμε πομακικά μέσα στην τάξη. Έτσι, μίσησα τον δάσκαλο.

Τελικά, προτίμησα τη σχολή, αφού σκέφθηκα ότι εγώ είμαι διαφορετικός. Έγινα δάσκαλος και διορίστηκα αμέσως.

Όχι όμως σε κάποιο Πομακοχώρι, όπως θα ήθελα, αλλά σε πεδινό χωριό του κάμπου, του νομού Ροδόπης.

Οι κάτοικοι του χωριού με δέχθηκαν εχθρικά. «Τι θέλει ο κω..πομάκος στο χωριό μας;», έλεγαν.

Στον κάμπο είναι βρισιά η λέξη Πομάκος. «Pomak salak», δηλαδή «Πομάκος βλάκας», έτσι το έχουν οι τουρκοφανείς του κάμπου.

Άραγε, ποιος θυμάται ότι τα πρώτα χρόνια που έγινε η ΕΠΑΘ, οι Πομάκοι δάσκαλοι όταν πήγαιναν να διδάξουν στα χωριά διώχνονταν με πέτρες (!) από τους φανατισμένους χωρικούς και από τους πράκτορες του προξενείου;

Στο πεδινό χωριό, λοιπόν, έπρεπε να αποδείξω στους χωρικούς ότι είμαι καλός Τούρκος.

Έπρεπε να απαρνηθώ την πομακική καταγωγή μου.

Βέβαια, οι μακαρίτες οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου μιλούσαν πομακικά. Και αν «σηκωθούν από τον τάφο», πάλι πομακικά θα μιλάνε.

Εγώ, όμως, έπρεπε να τα απαρνηθώ όλα και να γίνω καλός Τούρκος, για να με αποδεχθούν οι φανατισμένοι χωρικοί.

Έκανα ό,τι μπορούσα για να «πετύχω». Έπρεπε να αποδείξω διπλά τον «τουρκισμό» μου.

Καταρχήν, έπιασα να κάνω τα θρησκευτικά φροντιστήρια (Κουράν κουρσού) με μεγάλο πάθος.

Δίδασκα τα θρησκευτικά με πάθος και πήγαινα στο τζαμί κάθε Παρασκευή για να με βλέπει το χωριό.

Έπειτα, προσπαθούσα να βελτιώσω τα τουρκικά μου, που δεν τα ήξερα καλά. Μιλούσα σε όλους μόνο τουρκικά. Έγινα και εγώ γενίτσαρος.

Ούτε μια λέξη ελληνικά δεν είπα σε έναν μουσουλμάνο του χωριού.
Ούτε μια λέξη πομάκικη δεν είπα στα Πομακόπουλα, που είχαν κατέβει από τα χωριά τους στον κάμπο και είχαν εγκατασταθεί στο χωριό μας.

Αντίθετα, τα αγρίεψα από την πρώτη ημέρα: μην τολμήσετε να μιλήσετε πομακικά, αλλιώς θα φάτε ξύλο.

Έτσι, με είχε συμβουλέψει να κάνω παλιός συνάδελφος, πομακικής καταγωγής και αυτός, που όπως έμαθα, έπαιρνε διπλό μισθό: έναν από την Ελλάδα και έναν από την Τουρκία για να εκτουρκίζει τους Πομάκους.

Είμαι φυσικά και στο σύλλογο Επαθιτών.

Εκεί υπάρχει άλλη τραγική κατάσταση: από τη μία η Τουρκία θέλει να κλείσει η ΕΠΑΘ και να έρθουν Τούρκοι δάσκαλοι στην ελληνική Θράκη. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουμε τη δουλειά μας.

Αντί όμως να αντιταχθούμε όλοι στο προξενείο ως Επαθίτες, έχουμε γίνει υπηρέτες του.

Κάποιοι συνάδελφοί μου παίρνουν «μισθό» από την Τουρκία για να εκτουρκίσουν τη φυλή τους, τους Πομάκους, για αυτό και δεν μιλάνε.

Μερικοί μάλιστα στο facebook γίνονται «φίλοι» με όλους τους εχθρούς της φυλής μας: με ψευτομουφτήδες, με βουλευτές κ.α. για να δείξουν στον κόσμο πόσο καλοί «Τούρκοι» είναι.

Τέλος, κατάφερα σε κάποια στιγμή να διδάξω σε πομακικό χωριό.

Εκεί εκτούρκιζα του Πομάκους διδάσκοντάς τους τα τουρκικά.

Είχα και ένα μικρό παιδάκι που για πρώτη φορά στη ζωή του άκουσε τουρκικά και έβαλε τα κλάματα.
Ένιωσα ντροπή για όλους μας.

Και για εμένα που διδάσκω τουρκικά με το ζόρι στα Πομακόπουλα και για τους ανθρώπους της φυλής μου που τους ανάγκασαν Τουρκία και Ελλάδα με το ζόρι να γίνονται Τούρκοι.

Αναρωτιέμαι: αυτούς τους αγράμματους χωρικούς που ζούνε με το φόβο του να μην δηλώσουν Πομάκοι τελικά ποιος θα τους σώσει;"

Γιατί έρχεται ο Μπιλ Κλίντον στην Ελλάδα; Μήπως "μύρισε" πετρέλαιο;



Η είδηση «τρέχει» σε όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία. «Ο Μπιλ Κλίντον έρχεται στην Ελλάδα και θα συναντηθεί με τον Αντώνη Σαμαρά». Μάλιστα, η έλευση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ στην χώρα μας, πλαισιώνεται από την πρόσκληση που του έγινε από την διεθνούς ΜΚΟ «Ελληνική Πρωτοβουλία» (Hellenic Initiative), η οποία αποτελεί οργάνωση που συνέστησαν επιφανείς Ελληνοαμερικανοί της διασποράς (όλοι μας, φυσικά, γνωρίζουμε πως οι ΜΚΟ έχουν «έργο» το οποίο δεν συνάδει απαραίτητα με αγαθές προθέσεις).

Και συνεχίζεται η εκ των ΜΜΕ σχετική προπαγάνδα: «Η Πρωτοβουλία έχει σκοπό τόσο να συμβάλει στην αντιστροφή του αρνητικού κλίματος που επικρατεί στο διεθνές στερέωμα για την Ελλάδα, όσο και να συγκεντρώσει ποσό ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Τα χρήματα πρόκειται να διατεθούν, μέσω συνεργασίας με ελληνικές ΜΚΟ, προς ανακούφιση (ιατροφαρμακευτική, κοινωνικοπρονοιακή κ.ά) των πλέον δοκιμαζόμενων από την οικονομική κρίση στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας».

Αγαθές, λοιπόν οι προθέσεις του ερχομού ενός πρώην προέδρου των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Ή, έτσι τουλάχιστον θέλουν να μας πείσουν πως είναι.

Επειδή, όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές (εκτός και εάν το νόμισμα είναι κάλπικο), εμείς τολμάμε να κοιτάξουμε και στην αθέατη πλευρά του νομίσματος, δηλαδή σε όλα εκείνα που δεν «θυμούνται» να μας πούνε τα περί πολλών άλλων τυρβάζοντα ΜΜΕ.

Ποιος είναι ο κ. Κλίντον σήμερα; Μήπως είναι ο μεγαλομέτοχος της Noble Energy, ενός πετρελαϊκού κολοσσού; Κι επειδή δεν μπορούμε να λησμονούμε την αρχαία Ελληνική ρήση «φοβού τους Δαναούς δώρα φέροντες…» αναρωτιόμαστε, μήπως έρχεται στην Ελλάδα όχι για να προσφέρει, αλλά για εξασφαλίσει (μέσω της συνάντησης με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά) ότι θα πάρει κάτι (μάλλον μεγάλο) από τα ενεργειακά οικόπεδα της χώρας μας;

Κάποιοι ίσως σκεφτούν πως ήδη γίνονται έρευνες στο Ιόνιο για φυσικό αέριο και πετρέλαιο, άρα δεν υπάρχει κάτι για να πάρει από την Ελλάδα ο μεγαλομέτοχος της Noble Energy… Ίσως να ήταν κι έτσι, αλλά εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω την Ζουράφα (ανατολικά της Σαμοθράκης), ούτε τον Μπάμπουρα (νοτιο-ανατολικά της Θάσου), ούτε φυσικά την ευρύτερη περιοχή των Αρκιών (Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι), αλλά ούτε και το τεράστιο κοίτασμα νοτίως της Κρήτης… Μέσα σε όλα αυτά δεν μπορώ να λησμονήσω ούτε το… Καστελλόριζο, το νησί από όπου μάθαμε πως μπαίνουμε στο μνημόνιο και αρχίζουμε το ταξίδι για την Ιθάκη…

Και θα παραμείνω στο Καστελλόριζο, το οποίο έχει ιδιαίτερη ενεργειακή σημασία. Τόση μεγάλη είναι –μάλιστα- η σπουδαιότητά του, που ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, αναγκάστηκε να γελοιοποιηθεί λέγοντας πως το νησί είναι Ελληνικό, αλλά «επιπλέει» επί της ΑΟΖ, η οποία είναι τουρκική!

Και την σπουδαιότητα του Καστελλόριζου δεν την γνωρίζει μόνο ο κ. Νταβούτογλου, αλλά και άλλες πολύ πιο σπουδαίες προσωπικότητες από αυτόν.

Ήταν Σεπτέμβριος του 2011, όταν σε ένα ταξίδι αστραπή η Χίλαρι Κλίντον είχε επισκεφθεί την Αθήνα κι έμεινε για μία βραδιά στον Αστέρα της Βουλιαγμένης. Μόνο που την ημέρα της παραμονής της και μετά από μερικές τυπικές συναντήσεις με κάποιους ελληνόφωνους πολιτικούς, έκανε και ένα γρήγορο ταξίδι με ελικόπτερο. Και σε αυτό το fast track ταξίδι της, επισκέφθηκε το Καστελλόριζο. Και θα θεωρούσαμε –πραγματικά- πως ήθελε να δει τις ομορφιές του Αιγαίου, εάν δεν συνοδευόταν από τέσσερις αμερικανούς ειδικούς εμπειρογνώμονες στα ενεργειακά. Μάλιστα, κατά την εναέρια «επίσκεψή» της στο Καστελλόριζο, η κυρία Κλίντον καλυπτόταν από πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού(φρεγάτες), τα οποία ανέλαβαν την ασφάλειά της στην περιοχή της πτήσης.

Και τι ήθελε η κυρία Κλίντον στο Καστελλόριζο; Σύμφωνα με πληροφορίες μας, οι ειδικοί εμπειρογνώμονες συζητούσαν για ένα ενεργειακό ορυκτό, μεγάλης σπουδαιότητας, το οποίο θα παίξει πρωτεύοντα ρόλο στην μελλοντική παραγωγή ενέργειας και το οποίο βρίσκεται στην ευρύτερη υποθαλάσσια περιοχή του Καστελλόριζου.

Έτσι, η κυρία Κλίντον ήλθε και απήλθε, μετά από μία μικρή επίσκεψη (που έγιναν τεράστιες προσπάθειες να κρατηθεί μυστική) στο Καστελλόριζο. Και τώρα, μαθαίνουμε πως θα έρθει και ο Μπιλ Κλίντον (μεγαλομέτοχος της Noble Energy) στην Ελλάδα, για να βρεθούν χρήματα που θα δοθούν σε ΜΚΟ προκειμένου να βοηθηθούν οι Έλληνες πολίτες που έχουν ανάγκη. Αλλά, σε αυτή του επίσκεψη θα βρεθεί με τον Αντώνη Σαμαρά…, με τον οποίο θα ανταλλάξουν απόψεις για να βρεθούν λύσεις(;) για την Ελλάδα!

Κανένας μέχρι σήμερα δεν βρήκε λύση για την χώρα μας και θα την βρει τώρα ο Σαμαράς με τον Κλίντον! Το πιστεύει κανείς; Μάλλον όχι. Προφανώς ήρθε η στιγμή να αρχίσει το μοίρασμα των καλών ενεργειακών οικοπέδων. Και φυσικά, δεν μπορεί να ξεκινήσει ένα μοίρασμα χωρίς να διαλέξει πρώτα ο αμερικανός το δικό του κομμάτι…

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Παρακαλούμε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, στο οποίο υπηρετούν Έλληνες και όχι Ελληνόφωνοι, να δημοσιεύσει τα σχετικά αρχεία τα οποία αποδεικνύουν την επιχείρηση κάλυψης της βόλτας που έκανε η κυρία Κλίντον στο Καστελλόριζο. Αποτελεί μείζονος σημασίας θέμα, το οποίο αποδεικνύει το πόσο καλά σχεδιασμένη είναι η υφαρπαγή του Ελληνικού ορυκτού πλούτου (υποθαλάσσιου και μη). Αποτελεί χρέος των Αξιωματικών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, να γνωστοποιήσουν τα συγκεκριμένα (αλλά και όποια άλλα) στοιχεία διαθέτουν, τα οποία αποδεικνύουν πως η χώρα μας έχει γίνει θύμα μιάς διεθνούς συμμορίας, τραπεζιτών, πετρελαιάδων και πολιτικών, που έχουν σχεδιάσει την πρωτοφανή κλοπή μίας ολόκληρης χώρας.

Παρασκευή 20 Ιουλίου 2012

Συνάντηση Αβραμόπουλου με στελέχη του εβραϊκού λόμπι

Οι επισκέψεις τους στην Αθήνα, είναι πλέον πολύ συχνές. Τα θέματα της συζήτησής τους με την ελληνική ηγεσία δεν δημοσιοποιούνται ή βγαίνουν δελτία Τύπου με γενικόλογες αναφορές. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, «αύριο, Παρασκευή 20 Ιουλίου 2012 και ώρα 10:00 στο Υπουργείο Εξωτερικών, ο Υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Οργάνωσης American Jewish Committee, David Harris (φωτογραφία). Θα ακολουθήσει πρόγευμα προς τιμήν του κ. Harris». Το ΥΠΕΞ οφείλει να ενημερώσει τους Έλληνες πολίτες, τι διαμείφθηκε στην συνάντηση.
krikeli

Δεν είναι ανίκανοι, είναι επικίνδυνοι


Ο ευρωπαϊκός επαρχιωτισμός των ελίτ

Του Σταύρου Λυγερού

Είναι κοινός τόπος πια ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σ’ ένα μεταμοντέρνο ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Η ουσιαστική χρεοκοπία δεν ανέδειξε μόνο τις εγκληματικές ευθύνες του πολιτικού συστήματος. Ανέδειξε και το σύνδρομο εξάρτησης συνολικά της άρχουσας τάξης. Εντυπωσιάζει η ευκολία με την οποία οι κυρίως υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας κατέφυγαν στην αγκαλιά των ξένων κηδεμόνων κι από εκεί παραδίδουν μαθήματα μονοδιάστατης λιτότητας στην κοινωνία.

Πίσω από τη σημαία του ευρωπαϊσμού και του εκσυγχρονισμού κρύβεται συνήθως το δίδυμο του ιδεολογικού μεταπρατισμού και του μετέωρου κοσμοπολιτισμού. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τη μία από τις δύο εκδοχές του ευρωπαϊκού επαρχιωτισμού. Η άλλη είναι η δαιμονοποίηση της Ευρώπης και ευρύτερα της Δύσης. Σε αντίθεση με την πρώτη εκδοχή, που ανθεί στους κόλπους των ιθυνουσών ελίτ, η δεύτερη εκδοχή ανθεί σε ακραία ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα και σε μάλλον κατώτερα εισοδηματικά στρώματα.

Τα δύο αυτά ιδεολογικά ρεύματα είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, αφού ο πολιτικοψυχολογικός μηχανισμός είναι ο ίδιος. Με τη μία ή την άλλη του εκδοχή, ο ευρωπαϊκός επαρχιωτισμός αντανακλά εθνικά πλέγματα και τάσεις στρουθοκαμηλισμού που εμποδίζουν την ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδας στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι. Κάθε χώρα-μέλος της Ε.Ε. που σέβεται τον εαυτό της συμμετέχει στο ενοποιητικό εγχείρημα, προσκομίζοντας και όχι απαλλοτριώνοντας την εθνική της ιδιαιτερότητα και τις πολιτισμικές της αποσκευές.

Το σύνδρομο του ευρωπαϊκού επαρχιωτισμού έχει πρόσθετες αρνητικές επιπτώσεις, επειδή η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει οξύ πρόβλημα εθνικής ασφάλειας. Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος της Ε.Ε. συνιστά ένα πλεονέκτημα, αλλά -προς το παρόν τουλάχιστον- δεν εγγυάται την εθνική ασφάλεια. Με την ένταξή της, η Ελλάδα δεν μετακόμισε ως διά μαγείας στον Ατλαντικό! Συνεχίζει με το ένα πόδι να χορεύει στους ρυθμούς της -προβληματικής πια- ευρωπαϊκής ενοποίησης και με το άλλο στον ρυθμό των παραδοσιακών εθνικών προκαταλήψεων της Βαλκανικής και της Ανατολικής Μεσογείου.

Η αντίφαση αυτή δεν εξορκίζεται με κοινοτικά πιστοποιητικά. Και οι δύο όψεις του ευρωπαϊκού επαρχιωτισμού έχουν την τάση να παρακάμπτουν -από διαφορετικούς δρόμους- αυτή την αντίφαση, ενώ το κρίσιμο ζητούμενο είναι ο πολιτικός χειρισμός της.

Σαν να μην έφθαναν αυτά, η τωρινή κρίση κατέδειξε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την οικονομική επιβίωση των μελών της. Δεν είναι τυχαίο ότι οι χώρες της Ευρωζώνης ετοιμάζουν σχέδια για την περίπτωση που χρειασθεί να επιστρέψουν στο εθνικό τους νόμισμα. Η μόνη που δεν προετοιμάζεται είναι η Ελλάδα, η οποία και απειλείται ευθέως με έξωση!

Ο επαρχιωτισμός των ελληνικών ελίτ τις ωθεί να υιοθετούν τις πολιτικές που έχουν ευρωπαϊκό περιτύλιγμα, ακόμα κι αν αυτές θίγουν την εθνική οικονομία ή ακόμα και την εθνική ασφάλεια. Στην πραγματικότητα, προσφέρουν πολύ κακές υπηρεσίες στο ενοποιητικό εγχείρημα. Κι αυτό, επειδή διευκολύνουν την τάση της Γερμανίας να χρησιμοποιεί την Ε.Ε. σαν όχημα για να προωθήσει τα συμφέροντά της, αδιαφορώντας εάν κατ’ αυτό τον τρόπο πνίγει τους αδύναμους κρίκους.
πηγη 

Χρυσαυγίτες βγάζουν από σπίτια στα Χανιά παράνομους μετανάστες


Η Χρυσή Αυγή "ανέλαβε δράση" στα Χανιά με "εκκαθαριστικές επιχειρήσεις" κατά τις οποίες απομακρύνει παράνομους μετανάστες από σπίτια, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει το...
τοπικό όργανο του λαϊκού συνδέσμου σε σχετική ανάρτηση blog του.

Το κείμενο που αναρτήθηκε με υπότιτλο "Δεκάδες περιπτώσεις καθημερινά σε όλη την Κρήτη όπου ζητείται η βοήθεια της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ" αναφέρεται:

"Χθες η ιδιοκτήτρια ημιτελούς οικίας στον Οδό Ξέπαππα, ήρθε σε επικοινωνία με την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στα Χανιά, διότι είχε αφήσει το κλειδί πάνω στην πόρτα του διαμερίσματος της ώστε να μπει το πρωί ο ηλεκτρολόγος να τελειώσει τις εργασίες.

Ωστόσο περίπου 15 λαθρομετανάστες έκαναν κατάληψη στο οίκημα απειλώντας την ιδιοκτήτρια ότι θα την σφάξουν και ότι πλέον θα μένουν εκείνοι εκεί!

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ βοήθησε την άτυχη γυναίκα και λίγη ώρα μετά είχε την...
'κυριότητα' του σπιτιού της ξανά! Είναι γεγονός ότι η αποθράσυνση των λαθρομεταναστών οφείλεται στους αριστερούς αντιρατσιστές, οι οποίοι τους προτρέπουν να μπαίνουν σε όποιο σπίτι βρίσκουν ακατοίκητο!

Με την μαρξιστική λογική της 'συνιδιοκτησίας' και της... ανακατανομής του 'πλούτου' (όπου πλούτος το σπιτάκι του καταχρεωμένου στις τράπεζες Έλληνα φορολογούμενου). Ωστόσο δεν είδαμε κανέναν από τους επαγγελματίες αντιρατσιστές να ανοίγει το σπίτι του να βάζει λαθρομετανάστες".

Από την παραπάνω περιγραφή αξίζει να σημειωθεί ότι απουσιάζει το πώς ακριβώς απομακρύνθηκαν οι μετανάστες και με ποιά μέσα.

Από τη σελίδα της Χρυσής Αυγής

πηγη