Σελίδες

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Σάββατο 11 Αυγούστου 2012


Και τώρα, φτάσαμε στο… ή αυτοί ή εμείς…


Ήρθε πια η στιγμή να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και μετά να στρέψουμε τη ματιά μας ο ένας στον άλλο και να αναρωτηθούμε: Αυτά που ζούμε, είναι αυτά που θέλουμε; Αυτά που ζούμε, είναι αυτά που μας αξίζουν; Αυτά που ζούμε, είναι δημοκρατία;

Ορμήξανε οι βάρβαροι μαζί με τους ντόπιους ξεπουλητάδες, και κάνουνε κομμάτια τους νόμους, συνθλίβουν την λογική και ως σύγχρονοι κατακτητές ισοπεδώνουν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων στοχεύοντας στις ψυχές και την υποδούλωσή τους.
Ψεύτες, ελεεινοί, απάτριδες και ελληνόφωνοι, διακυβερνούν την χώρα με εντολές των μεγάλων αφεντάδων τους κι εμείς στέκουμε άφωνοι μάρτυρες μιάς σύγχρονης γενοκτονίας, μοιραίοι θεατές του ίδιου του θανάτου μας και της καταστροφής μας.

Αυτοί είμαστε μωρέ;

Φοβισμένα ανθρωπάκια, που κλείνονται στο καβούκι τους, περιμένοντας τον δήμιο να φωνάξει πως ήρθε η σειρά τους;
Ζούμε κάτω από τον φόβο της κυβερνοτρομοκρατίας που απλώθηκε στην χώρα και άβουλοι δεχόμαστε τις επιθέσεις, τους εξευτελισμούς και το όνειδος από εκείνους που δεν νοιάζονται για τίποτε πέρα από το τομάρι τους… Ίδιοι κι εμείς, μοιραίοι συνυπογράφοντες του εξανδραποδισμού μας, άβουλα ανθρωπάκια όπως και οι τιποτένιοι αρχοντάδες μας, γεμάτοι με φοβικά σύνδρομα και την λήθη να έχει γίνει η φυλακή που κρύβεται η γενιά μας.

Κάνανε κομμάτια την ζωή μας, κάνουνε κομμάτια την πατρίδα…

Κομμάτια γενήκαμε στον εικονικό κόσμο και την ματαιοδοξία των περιλάλητων πολιτευτάδων μας, που έτρεξαν με μεγάλη προθυμία να γίνουν οι πωλητές της περηφάνιας μας, οι έμποροι που θα ξεπουλήσουν στα πέρατα της γης τα ίδια τα παιδιά μας.
Μαστίγιο που ξεσκίζει την γύμνια της ψυχής μας είν’ όλα ετούτα που βολευτάδες και άλλα πρόθυμα –χωρίς κουκούλα- δουλικά των τραπεζιτών, εφαρμόζουν καθημερινά στην ζωή μας.

Ας μαζέψουμε τα κομμάτια μας, αδέλφια…

Η ώρα που θα μας έχουν αλυσοδεμένους, πισθάγκωνα, δεν αργεί. Πριν από ετούτη τη στιγμή, πριν να χαθεί και η τελευταία ελπίδα, έχουμε ακόμη τη δύναμη να αντισταθούμε στους πρόθυμους λογιστάκους που μετρούν τη ζωή και την ψυχή μας με τα δράμια της πλούσιας ανικανότητάς τους.
Ας μαζευτούμε, το λοιπόν, να κάνουμε μία αρχή. Να δώσουμε τον αγώνα μας τώρα που ακόμη το μπορούμε και να φέρουμε πίσω το δίκιο και να βραβεύσουμε την αξιοσύνη εκείνων που ο αγώνας θα τους λαμπρύνει. Ας κάνουμε και μία αρχή ακόμη: Να τιμωρήσουμε δημόσια και παραδειγματικά όλα εκείνα τα μίσθαρνα δουλικά που βρέθηκαν πρόθυμοι να ανοίξουν τις πόρτες για την κατοχή της χώρας, της πατρίδας μας.

Σαν θα κλείνεις τα μάτια αδελφέ, θέλω να σε ρωτήσω τι θα αφήσεις πίσω σου, τι θέλεις να λένε για τη βιοτή σου. Θέλεις να είσαι εκείνος που μήτε το χώμα θα θέλει να τον δεχτεί για την ντροπή και τις πομπές που δέχθηκε σιωπηλά; Θέλεις να είσαι μήπως εκείνος που τα παιδιά του θα τον αναθεματίζουν, επειδή κρύφτηκε και δεν στάθηκε εκεί που έπρεπε, για να τους δώσει μια χώρα λεύτερη και μια ζωή που θα τους επέτρεπε να ονειρεύονται αλλά και να παλεύουν για το καλύτερο; Θέλεις να είσαι, αδελφέ, ένα σίχαμα που όταν φύγει οι άλλοι θα λένε «ένας λιγότερος, τόσο το καλύτερο»;

Ας μαζέψουμε, το λοιπόν, τα κομμάτια μας και ας χτίσουμε όλοι μαζί εκείνο που αξίζουμε, εκείνο που ποθούμε. Αν δεν το κάνουμε, θα μας τσακίσουν. Φτάσαμε, πια, στο… ή αυτοί ή εμείς. Και η απόφαση για το τι θα γίνει, πρέπει να είναι δική μας και όχι δική τους.

ΥΓ: Και να θυμόμαστε όλοι μας, πως δεν θα μας φορέσει κανένας αλυσίδες αν δεν του το επιτρέψουμε εμείς, κανένας δεν θα μας κάνει να τον προσκυνήσουμε αν δεν σκύψουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι...
πηγη

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

Το νου σας, μην ξεχάσετε πως είστε Έλληνες



Μάλιστα. Φτάσαμε το λοιπόν και στο σήμερα, που είναι χειρότερο από το χθες και περιμένουμε μάταια από το αύριο να μην είναι χειρότερο από το σήμερα. Και είμαστε σε αυτό το σημείο, επειδή εμείς το επιλέξαμε. Και το επιλέξαμε επειδή δεν αντέχαμε να αντισταθούμε. Έτσι καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες, θύματα και θύτες μιάς αφόρητης μελαγχολίας, μίας απερίγραπτης μαζικής κατάθλιψης, βλέποντας γνωστούς ή αγνώστους να μην αντέχουν να συνεχίσουν την πορεία μέσα στο ολόγιομο τίποτα, μέσα στο ζωντανό σκοτάδι και μας αποχαιρετούν. Σχεδόν σε κάθε μας στιγμή βιώνουμε την αγωνία μην τυχόν και αρρωστήσουμε εμείς ή κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο, ενώ ταυτόχρονα ελπίζουμε πως θα αντέξουμε μέχρι την επόμενη ημέρα, χωρίς να γίνουμε πρωταγωνιστές μίας ακόμη θλιβερής είδησης.

Ψάχνουμε στα βάθη της καρδιάς μας να βρούμε τη δύναμη να σταθούμε όρθιοι, να μην λυγίσουμε, να αντέξουμε τα χτυπήματα και να συνεχίσουμε να προχωράμε στην ανηφόρα που μας είπαν πως δεν είναι ατελείωτη και πως μπορούμε να την διαβούμε. Ζούμε σε όλα εκείνα που κάποτε κοιτάζαμε σαν θεατές και που ποτέ δεν μας πέρασε από το νου πως θα έρθει η στιγμή να γίνουμε μέρη, θύματα ή θεατές της σχεδιασμένης αθλιότητας, του εξευτελιστικού βιοπορισμού και της συνεχούς ηθικής κατρακύλας. Ζούμε πίσω από ένα τοίχο που έχτισαν για να φυλακίσουν τις ζωές και το μυαλό μας και καθημερινά χάνουμε το κουράγιο να γκρεμίσουμε τον τοίχο ή να σκαρφαλώσουμε επάνω του, για να τον προσπεράσουμε και να πάμε στο μετά… Καθηλωμένοι στέκουμε απαθείς και βλέπουμε το εργοτάξιο που χτίζει την ζωντανή φυλακή μας, με υλικά από τις ζωές μας, με τα κορμιά των απογόνων μας.

Πότε θα ανοίξεις μάνα γη, να μας πάρεις από ετούτο το παράλογο που ζούμε;
Πότε θα τελειώσει αυτός ο ζωντανός εφιάλτης στον οποίο μας χτίζουν, με υλικά φτιαγμένα από το αίμα και από τα κορμιά μας;

Πειραματόζωο γίναμε όλοι μας σε ένα πείραμα χωρίς τέλος, σε ένα τεράστιο εργαστήριο της φρίκης, δεχόμαστε το ένα μετά το άλλο τα «γιατρικά» των νέων ανθρωπόμορφων τεράτων, των γιατρών της ασθένειας που μας φύτεψαν οι ίδιοι οι γιατροί μας. Ζούμε λοιπόν άλλοτε με βούρδουλα κι άλλοτε με ελπίδα, μέσα σε ένα σκηνικό θανάτου, με διαχειριστές της ζωής μας εκείνους που μας έχουν σπρώξει στον δρόμο χωρίς επιστροφή, στον εφιάλτη που έγινε σύντροφός μας.

Και οι δόσεις ελπίδας σου δίνονται είναι για να πιστέψεις στον δήμιό σου… πως μπορεί τάχατες να σε βγάλει από το πηγάδι που ο ίδιος σε έριξε! Κι εσύ θέλεις να πιστέψεις και ελπίζεις πως ο δήμιός σου θα σε λυπηθεί, πως το πείραμα θα τελειώσει, αφού οι αντοχές σου ξεπέρασαν το ανθρώπινο όριο.
Σε φοβίζει το αύριο, μα περισσότερο τρέμεις στην ιδέα πως μπορεί να δεις χειρότερα, πως μπορεί να ζήσεις όσα ούτε για τον εχθρό σου δεν σκέφθηκες ποτέ. Ζεις μέσα στην φρούδα ελπίδα, κομμάτι του πειράματος κι αυτή, που είναι έτοιμη να σε κατασπαράξει και να σε αφήσει σε εκείνο το φοβερό κενό, να αιωρήσαι απολύτως μόνος σου μέσα στο απόλυτο μηδέν!

Θεατής σε ταινία φρίκης, πρωταγωνιστής στην σκηνή του παραλόγου, χειροκροτητής του σκηνοθέτη που σε σπρώχνει στον αφανισμό.

Ζεις, μα εύχεσαι να μην ζούσες, να μην είχες δει πόσο χαμηλά μπορείς να πέσεις επειδή δεν πίστεψες σε σένα, επειδή ξέχασες τις διδαχές των προγόνων σου…

Ζεις και δεν μπορεί να φύγει από το μυαλό σου πως φτιάχτηκες να ζήσεις το χειρότερο. Δεν υπάρχει σωτήρας να σε πάρει, μόνο δήμιοι ξεπροβάλουν στο μοναχικό μονοπάτι του πόνου και του εξευτελισμού.

Ξέρεις πως μπορείς να πας αντίθετα, αλλά δεν πας, επειδή φοβάσαι πως η επιστροφή σου θα είναι χειρότερη από όσα μέχρι τώρα γνώρισες και μένεις να ελπίζεις πως ο δρόμος ετούτος τελειώνει…

Ανοίγεις τα μάτια σου κάθε πρωί και ξέρεις, πως είσαι νεκρός – ζωντανός, επειδή εσύ το επέλεξες, επειδή εσύ φοβήθηκες, επειδή εσύ δεν άντεξες να κοιτάξεις στον καθρέφτη σου, επειδή εσύ δεν μπόρεσες να μιλήσεις ειλικρινά με τον εαυτό σου.

Και ο δρόμος του πόνου στέκει μπροστά σου… Ανηφορικός, δύσκολος, με παγίδες, με θηρία που ξεπετάγονται για να σε καταβροχθίσουν. Αυτή είναι η δική σου καθημερινή ιστορία φρίκης. Και μένεις να ελπίζεις πως θα σε βρει το βράδυ, για να μπορέσεις να συνεχίσεις και αύριο πάλι στην ίδια φρίκη...

Ελεεινός διαβάτης, ανήμπορος τάχατες ασθενής, έτοιμος να δεχθείς να ζήσεις από τις ακαθαρσίες των βασανιστών σου… κι όμως συνεχίζεις την τρελή πορεία σου χωρίς να ξεχνάς πως δεν ήταν επιλογή σου. Δεν ξεχνάς όμως κι εκείνους που έμειναν πίσω, που δεν άντεξαν και προτίμησαν να παραδοθούν, να δώσουν τα κορμιά τους θυσία στον βωμό του παραλόγου, των κτηνοβατών, των παιδεραστών, των ανέντιμων και χωρίς καμία ηθική αναστολή βιαστών της ψυχής σου. Και χάσκουν οι γέροι κλαίγοντας για τα φάρμακα που δεν έχουν, μένουν μικρά παιδιά ατάιστα και πέφτουν τα κορμιά τους επειδή άλλη δύναμη δεν έχουν, ξεφτίσανε τα όνειρα και γίνανε δόσεις πρέζας που παραλογιζόμενοι κάποιοι ελπίζουν πως θα τους βοηθήσει να επιζήσουν σε αυτόν τον εφιάλτη.
Κι εσύ ανόητε άνθρωπε, επιμένεις να κάνεις κάθε μέρα το ίδιο, ελπίζοντας πως κάτι μπορεί να αλλάξει... Και το μόνο που αλλάζει είναι το βασανιστήριο που επιλέγει ο σαδιστής βασανιστής σου...

Σκύβεις, δεν αντέχεις να ακούς τις απελπισμένες κραυγές εκείνων που έπεσαν θύματα του βασανιστή σου.

Σκύβεις και δεν αντέχεις τις εικόνες που γίνονται σταθερή δόση παραφροσύνης στην καθημερινότητά σου.

Σκύβεις και θυμάσαι πως από τη μια στιγμή στην άλλη έγινες σκλάβος χωρίς να αντισταθείς και η περηφάνια σου χάθηκε μέσα στην προσβολή που σε τύλιξε χωρίς εσύ να προσπαθήσεις να την απομακρύνεις.

Ζεις το αδιανόητο, μέσα σε έναν ακήρυχτο πόλεμο με χιλιάδες νεκρούς, αλλά συνεχίζεις να θυμάσαι. Γι αυτό σε βασανίζει ο δήμιός σου, επειδή θυμάσαι. Επειδή πιστεύεις πως το δικό του τέλος θα έρθει πιο γρήγορα από το δικό σου.

Σκυμμένος καθώς είσαι σηκώνεις τα μάτια σου, δεν ικετεύεις, αλλά θυμάσαι πως σε ετούτο τον πόλεμο έγινες στόχος κι έμεινες μόνος. Σε ξέχασαν οι φίλοι, που έγιναν εχθροί, σε ξέχασαν οι εταίροι που ζητάνε να πληρωθούν με το αίμα και με τα κομμάτια του κορμιού σου, για το χρέος που εκείνοι έφτιαξαν για να σε εξοντώσουν.

Κι εσύ συνεχίζεις να θυμάσαι και κάνεις τους περιχαρείς βασανιστές σου να τρέμουν...

Ζεις το χειρότερο κι όμως συνεχίζεις να θυμάσαι ποιος είσαι κι από πού έρχεσαι…

Θυμάσαι το χρέος τιμής που έχεις στην ιστορία…

Θυμάσαι πως είσαι Έλληνας…

Και αυτό είναι που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσεις.

Γιατί αν ξεχάσεις και φύγεις από την ρίζα που σε γέννησε, τότε δεν θα σε κρατάει τίποτε από το να γίνεις ένα φύλλο που το πήρε ο άνεμος.


Τρίτη 7 Αυγούστου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΕ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ!!

Μετά από την απροκάλυπτη συμπαράσταση στην παρανομία που μαστίζει την πόλη, που εκφράζεται μέσα από ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, εμείς οι κάτοικοι του Κέντρου της Αθήνας,ακομμάτιστοι, αλλά ενεργοί πολίτες, αισθανόμαστε βαθιά θιγόμενοι... 



και για τον λόγο αυτό χρωστάμε επιτέλους μία απάντηση σε όλους αυτούς που χρόνια τώρα δουλεύουν για την καταστροφή της πόλης και της χώρας κρυμένοι πίσω από ένα δήθεν «αριστερό» προσωπείο «ανθρωπισμού» και «αλληλεγγύης».

Η Αριστερά κατάφερε να γίνει το καλύτερο δεκανίκι του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης κάνοντας έναν λυσσαλέο αγώνα και οργανώνοντας άπειρες προβοκάτσιες προκειμένου να εγκαταστήσει στην χώρα τους δουλέμπορους και τα πλήθη που αυτοί μετέφεραν.

Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι από την μία πως είσαι κατά του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης και από την άλλη να υποστηρίζεις βασικές τους αρχές, όπως είναι η μαζική μετακίνηση πληθυσμών προς εύρεση εργασίας σε άλλες χώρες, γνωστή ως «κινητικότητα» (mobility) και η δημιουργία πολυπολιτισμικών κοινωνιών.

Τόσα χρόνια η «Αριστερά» δεν έχει πει ούτε μία λέξη για τις θέσεις εργασίας Ελλήνων και νόμιμων μεταναστών που κατέλαβαν οι μεταφερόμενοι από τα πέρατα της γης, λέξη για την εγκληματικότητα, λέξη για τα δις που στοιχίζει στον Ελληνα φορλογούμενο όλη αυτή η ιστορία. Κατά τα άλλα κόπτεται για τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Ούτε μία ανακοίνωση δεν έχει βγάλει για τα θύματα των «μεταναστών», που κακοποιούνται μέχρι θανάτου. Αντιθέτως έχυσε τόνους μελανιού κατηγορώντας άπαντες διαμαρτυρόμενους για το χάλι της πόλης και διωκόμενους από τα σπίτια τους ως φασίστες. Η δε συμπόνοια για όλους αυτούς που έχουν εισβάλλει στην χώρα παράνομα περίσσευε στα κείμενα επιπέδου Βίπερ Νόρα, που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Οι ανακοινώσεις για τις προσπάθειες της Πολιτείας να λύσει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, εκτός από τραγικές και ανιστόρητες, είναι και προκλητικές απέναντι στους χιλιάδες Αθηναίους που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, άφησαν τα μαγαζιά τους και τα γραφεία τους για να γλυτώσουν από την εγκληματικότητα, την βρώμα και την υποβάθμιση της ζωής τους. Ολα αυτά ήταν αποτελέσματα του εποικισμού που υφιστάμεθα χρόνια τώρα και που επαγγελματίες αλληλέγγυοι έχουν βαφτίσει μετανάστευση

Μόνο εάν είσαι τυφλός δεν βλέπεις την κατάντια της πόλης. Μόνο εάν είσαι κουφός δεν ακούς τις κραυγές των ανθρώπων που κινδυνεύουν και αναγκάζονται να ζουν σαν τα ζώα, μέσα σε πρώην αστικές γειτονιές και νυν φαβέλες. Μόνο εάν είσαι ηλίθιος δεν καταλαβαίνεις τί πραγματικά συμβαίνει. Ως φαίνεται η σημερινή «Αριστερά» είναι και τα τρία.

Εάν συνεχιστούν όλες αυτές οι δηλώσεις προτείνουμε στην Χρυσή Αυγή να κάνει τον κ. Τσίπρα και την κ. Παπαρήγα επίτιμους προέδρους της, αφού ως φαίνεται συμβάλλουν τα μάλα στην άνοδο της.
Οι κάτοικοι του κέντρου στηρίζουμε τις προσπάθειες της Πολιτείας και καταγγέλουμε τις ανακοινώσεις αυτές ως γελοίες, τις πολιτικές που εκφράζονται στα ρηχά αυτά κείμενα ως επιφανειακές και επικίνδυνες, ενώ είναι πλέον πασιφανές πως όσοι ενστερνίζονται αυτές τις ιδέες πάσχουν από επιλεκτική τύφλωση και κώφωση.

Τους ευχόμαστε περαστικά, αν και η θεραπεία για την βλακεία δεν έχει βρεθεί ακόμη!
Υ.Γ. Προς τον κ. Τσουκαλά που προσβλήθηκε από το θέαμα των φοβισμένων θα θέλαμε να ξέραμε τί θα έλεγε εάν το παιδί του ήταν στην θέση του άτυχου κοριτσιού στην Πάρο και εάν η μάνα του είχε ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου από αλλοδαπούς εγκληματίες. Κανείς μας δεν πρόλαβε να δει τον φόβο τους που σίγουρα καμία σχέση δεν είχε με αυτόν που πιθανόν να νιώθει κάποιος που του ελέγχουν τα χαρτιά.

Εν προκειμένω να επισημάνουμε πως στις πολλές επιχειρήσεις που είδαμε στην περιοχή μας δεν είδαμε κανένα αλλοδαπό γονατιστό, αντιθέτως ήταν καθισμένοι σε πεζούλια στον ίσκιο, δεν διαπιστώσαμε κανένα φόβο, αντιθέτως είδαμε σε περιπτώσεις περίσσιο θράσσος, που οι αστυνομικοί αντιμετώπισαν με πολλή ευγένεια.

Οσο για τους «έκπληκτους περαστικούς» προφανώς ο κ. Τσουκαλάς θα εννοεί τον εαυτό του. Είναι λογικό να είναι κάποιος που δεν πατάει ποτέ στα γκέτο έκπληκτος μπροστά στο θέαμα τόσων αλλοδαπών. Δεν ξέρουμε πόσους είδε ο κ. Τσουκαλάς να διαμαρτύρονται. Εμείς πάντως δεν είδαμε κανένα. Αντιθέτως είδαμε κόσμο να δίνει συγχαρητήρια στην Αστυνομία για το έργο της, το οποίο και ελπίζουμε να συνεχίσει.

Οσο για τους «Ελληνες που έχουν περάσει κατοχή, προσφυγιά και μετανάστευση » και ως εκ τούτου προσβάλλονται από τα γεγονότα αυτά έχουμε να πούμε τα εξής στον κ. Τσουκαλά. Οι Ελληνες έχουν ματώσει για αυτή την χώρα, για να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς και όχι για να χορεύουν στον ρυθμό που βαράει ο κάθε αλλοδαπός μαφιόζος από τα πέρατα της οικουμένης, που έχει εποικίσει τις γειτονιές τους.

 Η κάθε σύγκριση τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών με τους Ελληνες που αναφέρει εκτός από ατυχής είναι και ανιστόρητη. Αυτό που μας προσβάλλει κ. Τσουκαλά είναι η ελαφρότητα με την οποία γίνονται τέτοιοι συνειρμοί και οι συνθήκες στις οποίες έχουμε αναγκαστεί να ζούμε, λόγω όλων αυτών που υπερασπίζεστε.

Στο εξής κάθε ατυχής ανακοίνωση θα τυγχάνει και απάντησης από τους κατοίκους και τους επαγγελματίες.

Η εσκεμμένη προπαγάνδα υπέρ της λαθρομετανάστευσης και της δήθεν καταπάτησης ανύπαρκτων ανθρώπινων δικαιωμάτων (π.χ. δικαίωμα παραμονής στην χώρα χωρίς νόμιμα έγγραφα, δικαίωμα μη ελέγχου από τα αρμόδια όργανα κτλ) τελείωσε.

Κάτοικοι και Επαγγελματίες 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος



πηγη


Κυριακή 5 Αυγούστου 2012

Το νου σας, λίγο πριν το πρώτο φως είναι το απόλυτο σκοτάδι



Και να που οι σωτήρες μας συρρικνώνονται, μαζεύονται και γίνονται ένα... Να, που τα βρίσκουν αυτοί που μέχρι τα χθες ήταν απέναντι και αλληλοκατηγοριόντουσαν, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτε μεταξύ τους να χωρίσουν. Και να από κοντά και οι ορντινάντσες των ξεπουληταριών, τα μεγαλο-μικροκάναλα να διατυμπανίζουν την πραμάτεια τους σε ένα θέατρο του παραλόγου.

«Χάνεται η χώρα αν δεν μας προτιμήσετε, θα χάσετε τα παιδιά σας, θα χάσετε τα σπίτια σας, θα χάσετε το φαγητό σας, θα χάσετε την υγεία σας… Θα τα χάσετε όλα αν δεν μας προτιμήσετε», σκούζουν οι πρωταίτιοι του σημερινού και αυριανού χάους, απαιτώντας να τους δείξουμε εμπιστοσύνη, ένα βήμα πριν την αγχόνη που στήσανε για εμάς...

Κι αν τόσα πολλά δεινά μας περιμένουν, κι αν η πείνα είναι έξω από την πόρτα μας, ετούτες οι μαριονέτες τι διάολο έκαναν για να διώξουν τα δεινά, τι διάολο έκαναν για να ετοιμάσουν την χώρα εάν κάτι πάει στραβά;

Ως συνήθως, δεν έχουν κάνει τίποτε. Ποτέ δεν έκαναν τίποτε, αφού γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και πήραν εξουσίες χωρίς να κάνουν τίποτε... Και συνέχισαν στο ίδιο βιολί, χωρίς να κάνουν τίποτε, πέρα από το να παίρνουν όσα δεν τους ανήκαν...

Μήτε οι αποθήκες τροφίμων είναι γεμάτες, ούτε όμως και φάρμακα στην άκρη έχουνε βάλει. Δεν πάει να έχει γεμίσει ο ουρανός από τους διαόλους και τους τριβόλους που είναι έτοιμοι να ορμήξουν και να γεμίσουν δεινά για μία ακόμη φορά ετούτη την μικρή και βασανισμένη χώρα! Καρφάκι δεν τους καίγεται τους ταγούς, αφού το σχέδιο λέει πως μεταξύ τους θα τα βρούνε –όπως πάντα- θα κάνουν μιά οικουμενική και αν τα πράγματα πάνε πολύ άσχημα και κινδυνέψει και το κεφαλάκι τους, τότε θα ανέβουν σε ένα αεροπλάνο μία νύχτα και η επόμενη μέρα θα βρει την χώρα ακυβέρνητη… Όχι ότι κυβερνιέται σήμερα, αλλά ούτε για το τυπικό...!

Και τότε θα ορμήξουν οι πεινασμένοι, τότε θα βρούνε ευκαιρία οι οργανωμένοι στο έγκλημα και θα χιμήξουν στους δρόμους. Και ό,ποιον πάρει ο χάρος... χωρίς φάρμακα, με άδεια τα ράφια στα μαγαζιά κι ετούτοι θα πίνουν τον καφέ τους στα Παρίσια και στα Λονδίνα. Κι εδώ θα τρέχει ο κόσμος να γλιτώσει από τα κακά που του φόρτωσαν οι σωτήρες του… Χωρίς ελπίδα θα περνάνε οι μέρες, χωρίς τελειωμό θα είναι οι νύχτες…

Τον σταυρό μας να κάνουμε πατριώτες. Να είμαστε ενωμένοι, αδελφωμένοι και η μπόρα θα περάσει. Όλες οι μπόρες περνούν, όλες οι νύχτες τελειώνουν.
Σήμερα είμαστε μόνοι –για μία ακόμη φορά- απέναντι στην μοίρα που εμείς φτιάξαμε.
Σήμερα είμαστε στο σκοτάδι που δυστυχώς εμείς επιλέξαμε. Κι αν το σκοτάδι τώρα είναι πυκνό, πιστέψτε με, θα έρθει χειρότερο, μα θα κρατήσει λίγο. Η νύχτα θα φύγει και θα έρθει το φως. Και σαν θα φύγει η νύχτα, θα πάει σε εκείνους που μας θέλησαν σκλάβους τους, σε εκείνους που μετράνε την ανθρωπιά με το βάρος των νομισμάτων τους, σε εκείνους που νόμισαν πως τα σχέδιά τους μετράνε πιότερο από τις ψυχές των ανθρώπων, από τα δάκρυα των παιδιών, από το βουβό κλάμα της μάνας που δεν έχει να δώσει στο παιδί τα γάλα…

Ξέρω… Δεν με πιστεύετε, αλλά ακούστε με και βάλτε κάτι φαγώσιμο στην άκρη. Κάντε τα κουμάντα σας για μερικούς μήνες. Κι αν βγω ψεύτης, μικρό το κακό, χαρίστε τα. Αν όμως όχι…; Σε μια νύχτα θα αποφασίσουν τον θάνατό μας. Και τότε θα ζήσουμε όλα όσα μας ετοίμαζαν χρόνια πολλά τώρα… Μας φέρανε την σύγχυση, χτίσανε αδιέξοδα και μας βάλανε μέσα σε αυτά.
Τον λάκκο τους σκάβουν όμως. Η αλήθεια είναι πως δεν μας φοβούνται… η αλήθεια είναι πως μέσα τους τρέμουν. Ξέρουν πως δεν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε του πεταμού. Ετούτος ο λαός κράτησε χιλιάδες χρόνια και θα κρατήσει και τώρα. Κάντε τον σταυρό σας, προσευχηθείτε... και το σκοτάδι θα έρθει, θα περάσει κι ύστερα θε νάρθει το φως, η αλήθεια και το δίκαιο.

Η Ελλάδα είναι ένας τόπος εγκλήματος, όπου οι δράστες ενοχοποίησαν τα θύματα





Τον περασμένο Νοέμβριο, ο παρουσιαστής Dylan Ratigan της δημοφιλούς εκπομπής "Τhe Dylan Ratigan Show" του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου MSNBC είχε μια ενδιαφέρουσα συνομιλία σε ζωντανή σύνδεση με τον γνωστό βετεράνο ρεπόρτερ και συγγραφέα Greg Palast. Η συζήτηση αφορούσε την κρίση στην Ελλάδα και τα πραγματικά αίτιά της.

Κάποιες από τις έρευνες που έχει κάνει ο Palast έχουν συζητηθεί ευρέως, ιδιαίτερα σήμερα, που συνεχίζεται η οικονομική κρίση, και το ΔΝΤ έχει να επιδείξει μια πλούσια δράση στον τομέα των επιθέσεων εναντίον χωρών και της αφαίμαξης των λαών τους. Ενδεικτικά, το 1991 ο οικονομολόγος Joseph Stiglitz, πρώην διοικητικό στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Greg Palast και την βρετανική εφημερίδα The Observer, περιέγραψε το σχέδιο με τα 4 προβλέψιμα στάδια που το ΔΝΤ εφαρμόζει σε χώρες του Τρίτου Κόσμου με τις οποίες υπογράφει συμβόλαια δανεισμού.

Eισαγωγή Greg Palast

Mια πραγματικά αποτρόπαια και μεγάλης κλίμακας απάτη έστησαν από κοινού η τράπεζα Goldman Sachs και μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, απάτη για την οποία ο ελληνικός λαός θα πληρώσει με το χαμένο μέλλον του.

Η πολιτική τάξη της Ε.Ε. γνώριζε εκείνη την εποχή ότι τα ελληνικά λογιστικά βιβλία είχαν πειραχθεί, αλλά παρ' όλα αυτά επέτρεψαν στη χώρα να μπει στην ευρωζώνη. Όλα δείχνουν ότι η Goldman Sachs έστησε ένα δικό της είδος Περλ Χάρμπορ, το οποίο επέτρεψε στην τωρινή ηγεσία της Ε.Ε. να εκμεταλλευθεί κατάλληλα την περίσταση με σκοπό να τρομοκρατήσει, μέσω της εξαθλίωσης, οποιαδήποτε χώρα θα της στεκόταν εμπόδιο στο να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος ολοκληρωτισμού.


Το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της εκπομπής

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): "Τεμπέλικος λαός, μη εξυπηρετικές δημόσιες υπηρεσίες, ανεξέλεγκτος δανεισμός"... Με αυτό τον τρόπο περιγράφονται σήμερα οι Έλληνες. Η ελληνική οικονομία έχει μέγεθος κατά τι μικρότερο από αυτό της οικονομίας του Ντάλλας στην πολιτεία του Τέξας, αλλά το ελληνικό δημόσιο χρέος, δεδομένου του μεγέθους της οικονομίας της χώρας, ξεπερνάει κάθε φαντασία.

Αλλά όπως και στην Γουώλ Στρητ, οι δρόμοι της Αθήνας είναι σήμερα θέατρα επεισοδίων, αφού ο ελληνικός λαός είναι προφανώς το θύμα μιας συγκεκαλυμμένης απάτης.

Ο σημερινός μας καλεσμένος, μάλιστα, ισχυρίζεται ότι η Goldman Sachs είναι αυτή που προκάλεσε όλη την κρίση που βλέπουμε να ξεδιπλώνεται σήμερα. Τον γνωρίζετε όλοι. Είναι ο Greg Palast, ο γνωστός ρεπόρτερ και συγγραφέας του βιβλίου "Vultures' Picnic" (To πικ νικ των όρνεων"), στο οποίο περιγράφει πώς οι πετρελαιάδες, οι πειρατές της εξουσίας και άλλα "σαρκοβόρα", όπως τα ονομάζει, έχουν μετατρέψει τη ζωή στις κοινωνίες μας σε μυθιστορηματικό θρίλερ.

Greg, πώς γίνεται μια τράπεζα να είναι σε θέση να δανείζει ποσά σε μια χώρα που έχει μια οικονομία λίγο μικρότερη από αυτή της πόλης του Ντάλλας, και μάλιστα ποσά αυτού του μεγέθους;

Greg Palast: Δεν μιλάμε για δάνειο στην περίπτωση της Ελλάδας. Μιλάμε για έγκλημα. Η Ελλάδα είναι ένας τόπος εγκλήματος, Dylan. H αλήθεια της υπόθεσης είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν λαό που δεν κάνει τίποτε άλλο εκτός από το να πίνει ούζο και να φτύνει κουκούτσια από ελιές, ή έναν λαό που βγαίνει στη σύνταξη από τότε που είναι στην εφηβεία, ή είναι τόσο τεμπέλης που δεν πατάει στη δουλειά του πάνω από μισή ώρα την ημέρα. Αυτά όλα είναι το παραμύθι που μας πουλάνε. Οι Έλληνες είναι τα θύματα αυτή τη στιγμή και θέλουν να τους τιμωρήσουν και να τους φορτώσουν το φταίξιμο. Είναι τα θύματα του εγκλήματος οι Έλληνες! Και το έγκλημα έγινε ως εξής:

Η Goldman Sachs, ήδη από το 2001-2002 έκανε ένα "ντηλ" με την άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Η συμφωνία ήταν να αρπάξει ευρώ από τα ταμεία του κράτους, να τα μετατρέψει σε γιεν, να τα ξαναμετατρέψει σε ευρώ και άλλα τέτοια κόλπα. Η Goldman υφίσταται απώλειες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, η ελληνική κυβέρνηση βγάζει κέρδος και δεν φαίνεται έλλειμμα στα ταμεία του κράτους παρά μόνο ένα 3%. Η ελληνική οικονομία φαίνεται να είναι μια χαρά.

Αλλά στην πραγματικότητα η Goldman δεν υφίσταται απώλειες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Είναι όλα μια απάτη! Υπήρχε ήδη μια μυστική συμφωνία ότι το ποσό αυτό θα το έπαιρνε πίσω στο ακέραιο και όχι μόνο. Για να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι η Goldman, μόνο για να οργανώσει την όλη απάτη, τους χρέωσε 300 - 400 εκατομμύρια δολάρια.

Dylan Ratigan (παρουσιαστής): Θα σε διακόψω, Greg. Να μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει εδώ μαζί μας κάποιος από την Goldman για να εκπροσωπήσει την τράπεζα στον διάλογο αυτό. Αυτές τις κατηγορίες που μας αναφέρεις εδώ τις έχεις απευθύνει σε αυτούς άμεσα;

Greg Palast:
Aν έχω λέει... Μην ξεχνάς ότι εργάζομαι στο ρεπορτάζ έρευνας του τηλεοπτικού σταθμού του BBC. Ο τομέας του ρεπορτάζ έρευνας είναι καθ' όλα νόμιμος στη Βρετανία, αλλά το άρθρο 4 του νομοσχεδίου "Patriot Act" που φηφίστηκε επί γιού Μπους ποινικοποίησε το είδος αυτό ρεπορτάζ στις ΗΠΑ και δεν επιτρέπονται πια τέτοιου είδους δημοσιογραφικές έρευνες. Αλλά όταν κάποιος απευθυνθεί στην ίδια την Goldman Sachs, η εταιρεία έχει δικαίωμα να απαντήσει.

Επικοινώνησα μαζί τους τηλεφωνικά και πήγα μέχρι το κατώφλι της κεντρικής εισόδου τους με την ελπίδα ότι κάποιον θα πετύχαινα. Αρνούνται να απαντήσουν σε αυτές τις κατηγορίες. Μου έδωσαν μια δήλωση γεμάτη με ανακρίβειες. Δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έκαναν ανταλλαγές συναλλάγματος για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης. Οι ανταλλαγές συναλλάγματος εμπίπτουν στα οικονομικά εγκλήματα απάτης και στο παρελθόν έχουν ήδη γίνει τέτοιες ανταλλαγές για λογαριασμό της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Το ζήτημα είναι ότι όταν έβγαιναν στις αγορές κρατούσαν αυτές τις συναλλαγές μυστικές και έφτιαξαν ένα σκηνικό τέτοιο ώστε να φαίνεται ότι η ελληνική οικονομία δεν αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. Αυτό συνιστά απάτη. Παλιότερα, θα θυμάσαι, ότι όταν ανακαλύπταμε ένα παρόμοιο σενάριο που είχε παιχτεί εδώ στις ΗΠΑ, οι υπεύθυνοι συλλαμβάνονταν αμέσως, τους βγάζαμε από το κτίριο της τράπεζάς τους και τους προφυλακίζαμε. Σήμερα τι βλέπουμε να γίνεται; Σήμερα οι τύποι αυτοί δεν θεωρούνται πια "όρνεα". Σήμερα η Goldman το παίζει θεός και δεν την αγγίζει κανείς.

Και όμως αυτό που έγινε είναι έγκλημα. Είναι μια τεράστια απάτη, η οποία όταν αποκαλύφθηκε, ήταν φυσικό να τιναχθεί η ελληνική οικονομία στον αέρα, αφού κανείς δεν δάνειζε χρήματα στους Έλληνες λόγω της απάτης που είχε διαπραχθεί.

Σήμερα, λοιπόν, αντί να πληρώνει η Ελλάδα 3% επιτόκιο για ένα δάνειο, πληρώνει 9, 12, 15%. Είναι σκέτη παράνοια αν το σκεφτείς. Η μέση ελληνική οικογένεια σήμερα καλείται να πληρώσει 14.000 δολάρια το χρόνο μόνο για τους τόκους αυτού του χρέους. Και όλα αυτά έγιναν μόλις αποκαλύφθηκε η απάτη!

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια):
Συγνώμη. Να σας διακόψω μια στιγμή. Παρουσιάζετε το γεγονός αυτό με τέτοιο τρόπο που θα νόμιζε κανείς ότι οι Έλληνες δεν έχουν καμιά απολύτως ευθύνη στην υπόθεση. Αν κατηγορείτε την Goldman, δεν έχω λόγους να διαφωνήσω, αλλά θα πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι Έλληνες έχουν κάποιο μέρος της ευθύνης και μόνοι τους αναμίχθηκαν σε αυτή την υπόθεση.

Greg Palast:
Τι εννοείτε με το "μόνοι ΤΟΥΣ"; Ποιοί είναι αυτοί; Τον λαό που διαδηλώνει σήμερα στους δρόμους εννοείτε; Τους Έλληνες οδηγούς τρόλεϊ; Τους δασκάλους;

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια):
Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, είναι επίσης υπεύθυνη για ό,τι έγινε.

Greg Palast:
Διαπράχθηκε ένα έγκλημα! Όταν διαπράττεται ένα έγκλημα εναντίον ενός λαού…

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια):
Μα τι λέτε…

Dylan Ratigan (παρουσιαστής):
Αυτό που εννοούσε η Susan είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν και αυτή συνεργός στο έγκλημα. Πράγμα που σημαίνει ότι η Goldman Sachs δεν θα μπορούσε να μπει στην Ελλάδα και να αναμιχθεί στα οικονομικά της χώρας αν δεν υπήρχε η συνέργεια της συμμετοχής της ελληνικής ηγεσίας, η οποία ήθελε να δείξει ότι επιτελεί το έργο της θαυμάσια για το συμφέρον του ελληνικού λαού, σε σημείο που συνήργησε με τις τράπεζες για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι παρήχθηκε έργο υπέρ του λαού. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολιτικοί μιας κυρίαρχης χώρας συνεργούν με τους τραπεζίτες και οργανώνουν μια οικονομική απάτη, έτσι ώστε και οι τράπεζες να βγάζουν κέρδος, και οι κυβερνήσεις να διατηρούνται στην εξουσία, ενώ ο λαός πληρώνει όλο τον λογαριασμό στο τέλος.

Greg Palast:
Αντίθετα, στην Ισλανδία είδαμε να συλλαμβάνεται ο πρωθυπουργός μόλις αποκαλύφθηκε ένα παρόμοιο colpo grosso της κυβέρνησης με τις τράπεζες. 'Οταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να συλλαμβάνονται οι εγκληματίες και όχι να καταγγέλλονται τα θύματα. Στην Ελλάδα σήμερα χρεοκοπούν τα θύματα και επιτρέπουν στους εγκληματίες να διαφεύγουν. Η Goldman έχει ακόμα στις τσέπες της μισό εκατομμύριο από όσα χρέωσε για αυτή την απάτη στην Ελλάδα. Άρα ενοχοποιούνται τα θύματα. Διαφωνώ μαζί σας. Αυτοί που θα πρέπει να κατηγορούνται σήμερα είναι οι δράστες, τα "όρνεα".

Dylan Ratigan (παρουσιαστής):
Συμφωνώ μαζί σου σ' αυτό. Ενδιαφέρουσα η "παρτίδα πινγκ πονγκ" που είχαμε σήμερα εδώ ανάμεσα στην πλευρά που λέει "φταίνε οι τράπεζες" και την άλλη που λέει "φταίει η κυβέρνηση", αλλά όπως βλέπουμε και εδώ στις ΗΠΑ, αυτές οι δύο πλευρές υπάρχουν πάντα. Και η ουσία είναι ότι φταίνε και οι δύο.

Susan Del Percio (Συμπαρουσιάστρια):
Δεν νοείται διαφορετικά…

Dylan Ratigan (παρουσιαστής):
Τόσο οι τραπεζίτες όσο και το πολιτικό σύστημα βρίσκονται πάντα πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση.

Greg Palast:
Ναι, αλλά στην Ελλάδα ασκείται δίωξη εναντίον των θυμάτων!

Dylan Ratigan (παρουσιαστής):
Φυσικά, αφού οι τράπεζες και η κυβέρνηση έχουν το επάνω χέρι.

Greg Palast:
Τώρα μίλησες!

Dylan Ratigan (παρουσιαστής):
Τουλάχιστον βρήκαμε μια άκρη... Ανυπομονώ να διαβάσω το βιβλίο σου, Greg.

ΤΑ "ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ" ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ


 NEA GLWSSAΤο Παραπάνω κείμενο θα αποτελεί...υπόδειγμα έκθεσης για τα ελληνόπουλα της πέμπτης και της έκτης δημοτικού αν περάσει το νέο συστημα με τα...

5 φωνήεντα και τα 15 σύμφωνα που κάποιοι προωθούν και διαρρέουν ότι ήδη έχει εγκριθεί απο το  "Υπουργείο Παιδείας"... 

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

Στο δρόμο για ένα καλύτερο αύριο, το εμπόδιο είναι ο κακός εαυτός μας



«Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις». Εκείνες τις προθέσεις που προβάλλουν οι όψιμοι διασώστες μας, οι οποίοι προφασιζόμενοι την διέξοδο της χώρας από την κρίση, εφαρμόζουν τα χείριστα και επωνείδιστα οικονομικά μέτρα στον λαό, τον οποίο χρησιμοποιούν ως μηχανή δημιουργίας χρήματος. Οι ίδιες καλές διαθέσεις καταστρέφουν την οικονομία, διαλύουν τον κοινωνικό ιστό, παραλύουν το κράτος και εκμηδενίζουν οποιαδήποτε ελπίδα διάσωσης.

Αυτά τα βλέπουν όλοι, πλην των προθύμων διασωστών μας, οι οποίοι κυβερνούν την χώρα, ελέω ενός εκλογικού νόμου που φτιάχτηκε για να εξυπηρετήσει και να στηρίξει μία κυβέρνηση των ολίγων που θα λειτουργούσε και θα νομοθετούσε εις βάρος των πολλών. Οι ελληνόφωνοι ανθυποκυβερνώντες, αδυνατώντας να επικοινωνήσουν και να κατανοήσουν το μέγεθος της καταστροφής που επιβάλουν στην χώρα οι εντολείς τους, εμμένουν στην εφαρμογή μέτρων τα οποία έχουν ήδη χαρακτηρισθεί αποτυχημένα και καταστροφικά για την χώρα και τους πολίτες της. Έτσι, πολύ φυσιολογικά δημιουργείται η λογική ερώτηση: Προς τι λοιπόν αυτή η επιμονή τους;

Αποφασίζουν να κλείσουν νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια. Αποφασίζουν να μειώσουν συντάξεις, να μειώσουν μισθούς, να αυξήσουν φόρους, να απειλήσουν με απώλεια ιδιωτικής περιουσίας. Αποφασίζουν να επιβάλουν την εξαθλίωση, να δημιουργήσουν συνθήκες κοινωνικής εξαθλίωση και μίας -ορατής πλέον- κοινωνικής έκρηξης, η οποία θα έχει άγνωστα αποτελέσματα για την ίδια την χώρα.

Άραγε, μπορούν αυτοί που σήμερα ισχυρίζονται ότι κυβερνούν την Ελλάδα, να ζήσουν οι ίδιοι με 350 ευρώ και να πληρώνουν τους φόρους (οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς σε αριθμό), απειλούμενοι με απώλεια της ιδιωτικής τους περιουσίας; Θα μπορούσε, άραγε, η εντολέας Μέρκελ να επιβάλει ένα από τα 300 μέτρα που απαίτησε η τρόικα να επιβληθούν στην Ελλάδα; Θα άντεχε ο οποιοσδήποτε έντιμος πολιτικός την επιβολή μέτρων διάλυσης της χώρας που κυβερνά; Η απάντηση είναι πως όχι μόνο δεν θα εφάρμοζαν αυτά τα εγκληματικά οικονομικά μέτρα, αλλά θα έψαχναν να βρούνε άλλους τρόπους, άλλες λύσεις, που δεν θα έπλητταν τις κοινωνίες των χωρών τους. Και σε αυτό το σημείο δημιουργείται η δεύτερη λογική ερώτηση: Και γιατί η κυβέρνηση της Ελλάδας εφαρμόζει αδιέξοδα και καταστροφικά μέτρα;

Επί σειρά ετών, η χώρα ήταν έρμαιο πολιτικών που δεν εξυπηρετούσαν τίποτε άλλο πέρα από την κομματική νομενκλατούρα, τους κολλητούς, τους κουμπάρους, τους φίλους και φυσικά… τους έχοντες και κατέχοντες το χρήμα. Επί σειρά ετών υπήρξαν αισχρά νομοθετήματα (π.χ. νόμος περί ευθύνης υπουργών, ο οποίος στην πραγματικότητα αθώωνε οποιονδήποτε υπουργό για οποιαδήποτε ενέργεια ή απόφασή του εις βάρος των συμφερόντων της χώρας), τα οποία λειτούργησαν ως βάσεις για την δημιουργία ενός πολιτεύματος που δεν συνάδει με όσα το Σύνταγμα της Ελλάδας σαφέστατα ορίζει. Η επί δεκαετίες προεργασία αλλοίωσης της νομοθετικής ομπρέλας προστασίας των πολιτών, η επί δεκαετίες προεργασία αλλοίωσης του ίδιου του πολιτεύματος, έκανε πραγματικότητα αυτό που σήμερα βιώνει το σύνολο –σχεδόν- των πολιτών της χώρας. Η πλήρης ανασφάλεια, η επιβολή κυβερνοτρομοκρατίας, η συστηματική μείωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η συστηματική αποδόμηση του κοινωνικού ιστού, η επίθεση και ισοπέδωση κοινωνικών και επαγγελματικών στρωμάτων, είναι το αποτέλεσμα του έργου όλων εκείνων που σήμερα προφασίζονται την… διάσωσή μας, αποδεικνύοντας πως ο λύκος την τρίχα του την αλλάζει, αλλά το χούι του ποτέ. Άλλωστε, κυκλοφορεί ως «σλόγκαν» πως εάν σήμερα διαγραφεί ολόκληρο το χρέος της Ελλάδας, μετά από δέκα χρόνια η χώρα θα έχει πάλι το ίδιο πρόβλημα… Μήπως αυτό θα συμβεί επειδή θα έχουν παραμείνει οι ίδιοι πολιτικοί;

Και όλα αυτά αποτελούν διαπιστώσεις, οι οποίες επίσης στρώνουν τον δρόμο προς την κόλαση, εάν δεν υπάρξουν προτάσεις, εάν δεν υπάρξουν λύσεις ορθολογικές, και όχι «ισοδύναμες», με κέντρο τον άνθρωπο και όχι τις τράπεζες.

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να επισημάνουμε πως η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κούβελη, δεν λειτουργεί σύμφωνα με όσα το Σύνταγμα ορίζει, δηλαδή δεν προστατεύει τους πολίτες και συνεχίζει να αφήνει έκθετη την χώρα στον κάθε σαλτιμπάγκο ή λαμόγιο που κυκλοφορεί στον πλανήτη. Οι αποφάσεις αυτής της συγκυβέρνησης δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της χώρας, αλλά υποτάσσονται στην ικανοποίηση των αιτημάτων των «δανειστών», των οικονομικών τρομοκρατών και των «μεγαλόσχημων» νεοταξιτών, οι οποίοι εκτελώντας ένα grande colpo χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως πειραματόζωο σε ένα πείραμα πειθαναγκασμού των λαών σε τυφλή υπακοή «εκείνων που ξέρουν», αλλά που δυστυχώς αποφασίζουν πάντα λάθος. Κι εδώ προκύπτει η τρίτη ερώτηση: Γιατί αποφασίζουν λάθος, αφού είναι κοινώς αποδεκτό πως αυτό το λάθος μπορεί να δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα για περισσότερους λαούς, από όσα σήμερα υπάρχουν;

Είτε θέλουμε να το κατανοήσουμε είτε όχι, ως χώρα και ως λαός βρισκόμαστε μπροστά στον όλεθρο. Τον όλεθρο που σχεδίασε το πείραμα στο οποίο παίρνουμε μέρος. Ήδη, μας το λένε όλοι και από παντού (για να μας προετοιμάσουν άραγε;) πως η Ελλάδα δεν μπορεί να διασωθεί. Το λένε όλοι, εκτός από εκείνους που μας κυβερνούν και τα «παπαγαλοειδή» ΜΜΕ, τα οποία εμμένουν να παραμένουν στον κορμό της λειτουργίας τους, δηλαδή στην «διαμόρφωση της κοινής γνώμης». Και αυτή η διαμόρφωση χρησιμοποιεί την ελπίδα, αλλά και τον τρόμο, σφραγίζοντας την αποτυχία του πειράματος, την αποτυχία της διάσωσης της Ελλάδας, η οποία δεν πρέπει να διασωθεί, αλλά πρέπει να εμφανιστεί πως δεν μπορεί η ίδια να σώσει τον εαυτό της. Και φυσικά δεν μπορεί να διασωθεί, δεν επιτρέπεται να διασωθεί, αφού το πείραμα θέλει να εξοντώσει το πειραματόζωο, για να χρησιμοποιήσει την σωρό του ως φόβητρο για όλους τους άλλους λαούς. Το ίδιο πείραμα αρχίζει να εφαρμόζεται και αλλού, με «παραλλαγές» και λιγότερο «επώδυνα» μέτρα.

Κοινή πεποίθηση, πλέον, είναι πως έχουμε μπει σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Πως μπορούμε, πλέον, να ελπίζουμε μόνο σε θαύματα. Πως ίσως γίνει κάτι που θα αναστρέψει την ζοφερή πραγματικότητα που μας ετοίμασαν, μέρος της οποίας έχουμε δει μέχρι σήμερα. Ίσως να υπάρξει κάποιο θαύμα, ίσως να γίνει και πόλεμος (κάπου κοντά στην Ελλάδα) ή μία τέτοιου μεγέθους κοινωνική έκρηξη, ένα μείζονος σπουδαιότητας και όγκου γεγονός, το οποίο όμως απλώς θα επικαλύψει το πρόβλημα της Ελλάδας, χωρίς να το λύσει. Είτε ο τεράστιος αριθμός των εξαθλιωμένων λαθρομεταναστών θα εξεγερθεί σε μία προσπάθεια επιβίωσης, είτε τα ελληνοτουρκικά θα γνωρίσουν περίοδο σοβαρής κρίσης, είτε γίνει ένας πόλεμος στη Μέση Ανατολή ο οποίος θα ισοπεδώσει τις -ήδη με πολλά προβλήματα- ευρωπαϊκές οικονομίες και χώρες.
Μας ενδιαφέρουν όλα αυτά; Σαφέστατα ναι, αλλά είτε γίνουν είτε όχι, κανένα από αυτά δεν φαίνεται να λύνει το πρόβλημα της χώρας. Κι αυτό επειδή το πρόβλημα που βιώνουμε είναι καθ’ ολοκληρίαν πολιτικό και όχι οικονομικό, όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Οι ανίκανοι πολιτικοί, εκείνοι που επί δεκαετίες συναλλάσσονταν υπογείως με ξένες κυβερνήσεις και εγχώριες ή ξένες επιχειρήσεις και συμφέροντα, οι πολιτικοί που είτε ακούσια είτε εκούσια κατόρθωσαν να επιφέρουν την καταστροφή, είναι εκείνοι που συνιστούν την φύση του προβλήματος που ζούμε. Ελληνόφωνοι, στον κύριο όγκο τους, με διπλά και τριπλά διαβατήρια, έχοντας ελάχιστη επαφή με την Ελληνική πραγματικότητα, ακόμη και σήμερα συναγελάζονται σε κότερα παίζοντας μπιρίμπα και αδιαφορώντας παγερά για το… «έργο» τους. Για όσο διάστημα θα υπάρχουν αυτοί οι πολιτικοί, για όσο χρόνο επιτρέψουμε να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς, άνθρωποι των οποίων ο πολιτικός βίος θα έπρεπε να γίνει αντικείμενο έρευνας από την Δικαιοσύνη, για όσο καιρό θα νομοθετούν βιάζοντας το Σύνταγμα της χώρας και αλλάζοντας την υφή του πολιτεύματος διατηρώντας απλώς ένα εικονικό προσωπείο δημοκρατίας, η χώρα δεν θα μπορέσει να αντιστρέψει την μονόδρομη πορεία της προς την καταστροφή.

Απαντώντας στο πρώτο ερώτημα: Γιατί επιμένουν να εφαρμόζουν μέτρα που καταστρέφουν, η απάντηση είναι πως δεν τους ενδιαφέρει. Και δεν τους ενδιαφέρει, γιατί είναι πεπεισμένοι πως έχουν δημιουργήσει όλους τους μηχανισμούς που θα τους προστατεύσουν, αλλά και πως οι εντολείς των καταστροφικών αποφάσεων – μνημονίων, θα είναι ικανοποιημένοι από το «πολιτικό έργο» των εν Ελλάδι ανθυποκυβερνώντων και θα τους παράσχουν την μέγιστη προστασία και ασφάλεια.

Απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα: Και γιατί οι ευρωπαίοι φίλοι, εταίροι και σύμμαχοι εμμένουν στην εφαρμογή ενός πειράματος που οδηγεί στην αποτυχία ολόκληρους λαούς, πρέπει να πούμε πως το πείραμα γίνεται προς παραδειγματισμό των υπολοίπων ευρωπαίων, προκειμένου να έχουν σαφή εικόνα τι θα τους συμβεί εάν δεν υπακούσουν στις εντολές. Εξάλλου, στο τέλος του πειράματος πρέπει να υπάρξει γενική ψυχολογική κάμψη και απόγνωση, για να δεχθούν όλοι την «λύση» που ετοίμασαν και η οποία θα ξαναδώσει στους λαούς μίας εικονική ευμάρεια, αλλά θα τους στερήσει από βασικά αγαθά, όπως η ελευθερία και η ανεξαρτησία.

Απαντώντας στο τρίτο ερώτημα, το οποίο αποτελεί συνέχεια του δεύτερου: Γιατί αποφασίζουν λάθος, αφού είναι κοινώς αποδεκτό πως αυτό το λάθος μπορεί να δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα για περισσότερους λαούς, από όσα σήμερα υπάρχουν; Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν θέλει έθνη, δεν επιθυμεί λαούς, αλλά εργάζεται επίμονα στην δημιουργία ενός «εθνοτικού κοκτέιλ», το οποίο δεν θα έχει «συνδετικούς κρίκους», οι οποίοι θα μπορούν να λειτουργήσουν ως σύνδεσμοι των ανθρώπων απέναντι στην ισχύ της Νέας Τάξης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή, κάνει μία τεραστίων διαστάσεων εφαρμογή του δόγματος διαίρει και βασίλευε. Και αυτή η «διαίρεση», επιβάλλεται με πόνο. Με τον τεχνητό πόνο της καταρρέουσας οικονομίας, αφού ένας πόνος μέσω πολέμου είναι περισσότερο ορατός και δημιουργεί άσχημες εικόνες για εκείνους που ισχυρίζονται πως εργάζονται για το… καλό μας!

Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μπροστά σε όλα αυτά; Μπορούν οι Έλληνες να λειτουργήσουν με τέτοιο τρόπο, ο οποίος θα αναστείλει οριστικά την εξαθλίωσή τους και την ισοπέδωση της χώρας τους; Έχουμε εκείνα τα χαρακτηριστικά που μπορούν να ανατρέψουν ένα σχέδιο πολύ μεγαλύτερο από εμάς;

Η απάντηση είναι πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το τέρας, στο στόμα του οποίου μας έριξαν. Κάνοντας ένα πρώτο βήμα, μπορούμε να απαιτήσουμε την αποχώρηση όλων των υγιών πολιτικών που αυτή τη στιγμή υπάρχουν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης μέσα σε έναν χώρο, όπου σφραγίζονται προαποφασισμένοι νόμοι, όπου δημιουργείται το προσωπείο μίας ανύπαρκτης δημοκρατίας και ενός κατ’ εξακολούθηση βιασμένου Συντάγματος. Απαιτείται οι υγιείς πολιτικοί ή πολιτικές δυνάμεις να αποχωρήσουν από την αίθουσα εκείνη που λειτουργεί ως «φωτοτυπείο» εντολών εξολόθρευσης της χώρας μας. Στη συνέχεια, αφού χωρίσει η ήρα από το σιτάρι, αυτοί οι Έλληνες (και όχι Ελληνόφωνοι) πολιτικοί, μαζί με εξωκοινοβουλευτικές σημερινές πολιτικές δυνάμεις, θα πρέπει να λειτουργήσουν ως συνδετικοί κρίκοι της κοινωνίας, της οποίας τα συμφέροντα θα αναδείξουν ως πρώτιστο μέλημα της ύπαρξής τους απαιτώντας την δημιουργία ενός δημοψηφίσματος στο οποίο οι Έλληνες πολίτες θα κληθούν να αποφασίσουν εάν συμφωνούν με τα «μέτρα» που παίρνει η σημερινή συγκυβέρνηση, τα οποία αποτελούν φυσική συνέχεια της παράνομης κυβέρνησης Παπαδήμου και της επαίσχυντης και καταστροφικής για την χώρα (σύμφωνα με τηλεοπτική δήλωση Χρυσοχοΐδη) κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Φοβόμαστε να βρεθούμε εκτός ευρώ; Μα, είναι αποδεδειγμένο πλέον πως οι διαχειριστές του ευρώ (που κερδίζουν δισεκατομμύρια από την ανόητη αποδοχή της ομηρίας της Ελλάδας) έχουν σχεδιάσει την αποπομπή μας, την οποία σκοπεύουν να συνδέσουν με την αποτυχία του ευρώ. Δηλαδή, θέλουν να μας φορτώσουν την αποτυχία που οι ίδιοι οργάνωσαν, αφού πρώτα εξασφάλισαν τα δικά τους κέρδη. Και όχι μόνο θα μας αποπέμψουν, αλλά σύμφωνα με όσα οι ελληνόφωνοι πολιτικοί της Ελλάδας αποδέχθηκαν, υπέγραψαν ή συνυπέγραψαν, θα απαιτήσουν την είσπραξη των «εγγυήσεων», δηλαδή την κατοχή συνολικά του πλούτου της Ελλάδας. Κι εμείς, που θεωρούμαστε έξυπνοι (σαν λαός τα τελευταία χρόνια καταρρίψαμε και αυτόν τον μύθο) θα μείνουμε και κλεμμένοι και δαρμένοι…

Και σε αυτό το σημείο, οι καλοπληρωμένοι παπαγάλοι του πολιτικού συστήματος μας βομβαρδίζουν με μία ερώτηση; Είναι λύση η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη; Εμείς αντιστρέφουμε την ερώτηση, λέγοντας: «Είναι λύση η παραμονή της χώρας σε μία «εταιρεία», η οποία καταστρέφει τους εταίρους της και στη συνέχεια τους χρησιμοποιεί για να βγάλει περισσότερα κέρδη;» Και προσθέτουμε: «Είναι νόμιμη μία κυβέρνηση που λειτουργεί εις βάρος των συμφερόντων της χώρας και των πολιτών, που υποτίθεται ότι προστατεύει;»

Λοιπόν, εάν δεν αποφασίσουμε όλοι μας να ξεφύγουμε από τις κομματικές αγκυλώσεις μας, εάν δεν αποφασίσουμε να λειτουργήσουμε μεσοπρόθεσμα και όχι βραχυπρόθεσμα, εάν δεν αποφασίσουμε να λειτουργήσουμε όλοι μαζί σαν λαός και όχι μεμονωμένα για την εξυπηρέτηση των προσωπικών ανόητων μικροσυμφερόντων, τότε θα βιώσουμε στον μέγιστο βαθμό όλα όσα σχεδίασαν για εμάς και εναντίον μας. Η απάντηση βρίσκεται στο να κατανοήσουμε πως η λύση βρίσκεται στους Έλληνες, σε εμάς και όχι σε εκείνους που εκτελούν εντολές τρίτων. Όταν θα αποφασίσουμε να ενωθούμε σαν λαός, να αντιμετωπίσουμε τους προσωπικούς αλλά και τους γενικότερους δαίμονές μας, να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας και να πάψουμε να είμαστε πιόνια μιάς διεθνούς συμμορίας που αποφασίζει τον θάνατό μας στην διεθνή σκακιέρα συμφερόντων, τότε θα ανατρέψουμε όλα όσα σήμερα ζούμε.

Κλείνοντας, θα πρέπει να επισημανθεί πως το πρόβλημα είμαστε εμείς, επειδή το επιτρέψαμε, αλλά οι άρρωστοι στο μυαλό είναι εκείνοι τους οποίους επιτρέψαμε να σχεδιάσουν τον εξανδραποδισμό μας. Για όσο ένα σκυλί ενός πλουσίου θα ζει καλύτερα από το παιδί ενός άνεργου, δεν θα υπάρχει καμία ελπίδα για εμάς. Εάν αποφασίσουμε τα παιδιά μας να ζήσουνε καλύτερα από τα σκυλιά των πλουσίων, τότε θα μπορούμε να βλέπουμε στο αύριο και να ελπίζουμε κάνοντας όνειρα…


YΓ: Σύντομα θα επιχειρήσουν να μας διαιρέσουν, προκειμένου να κρύψουν την δική τους εγκληματική "συνεισφορά" στην "διάσωσή" μας. Κανένας δεν πρέπει να επιτρέψει στον εαυτό του να βρεθεί απέναντι σε Έλληνα...

Η συγκλονιστική ομιλία της Πομάκας Μολλά Νουρσέλ, στην ιδρυτική εκδήλωση του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων, στις 23.05.2009, στην Κομοτηνή.