Σελίδες

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012


Katrin Oddsdottir: H Ισλανδία λέει fuck off στους δανειστές (vid)

islandia

Η Ισλανδή Katrin Oddsdottir, μέλος του Λαϊκού Συνταγματικού Συμβουλίου απαντά στην ερώτηση μας σχετικά το δημόσιο χρέος που αρνήθηκε να πληρώσει ο Ισλανδικός λαός. Και υπογραμμίζει τις ομοιότητες με το ελληνικό πρόβλημα και τους τρόπους αντιμετώπισης. Μικρό απόσπασμα από την εκδήλωση (Ομιλία – Συζήτηση: Το παράδειγμα της Ισλανδίας > Αλλάζουμε το «Σύστημα» αλλάζοντας το Σύνταγμα).
Την Παρασκευή 9-11-2012 η Katrin Oddsdottir παρουσίασε στον Ελληνικό λαό, αυτό που επιμελώς του κρύβουν τα ελληνικά καθεστωτικά ΜΜΕ, δηλαδή τον τρόπο που λειτούργησε ο Ισλανδικός λαός για να γλιτώσει από τα νύχια των δανειστών, καθώς και τον τρόπο που ο λαός αυτός παρέκαμψε το εκεί πολιτικό σύστημα και προχώρησε μόνος του στη δημιουργία εντελώς Νέου Συντάγματος με ανοιχτή δημόσια διαβούλευση, το οποίο στη συνέχεια εγκρίθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012 με δημοψήφισμα από τον Ισλανδικό λαό.
Η Ισλανδή Katrin Oddsdottir, δικηγόρος, ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέλος του Λαϊκού Συνταγματικού Συμβουλίου της Ισλανδίας. Ήταν προσκεκλημένη από μέλη της “Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή”. Η εκδήλωση έγινε στο με τη συνεργασία του project ‘Politeia 2.0 – Democracy re-born και του διαδικτυακού περιοδικού www.antifono.gr Η εκδήλωση έγινε στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Ολόκληρο το βίντεο της εκδήλωσης θα αναρτηθεί στο ΑΝΤΙΦΩΝΟ (www.antifono.gr)

Τι θα γίνει με επιστροφή στη δραχμή

draxmi

Προφανώς θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει. Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα ή Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Ακριβώς δηλαδή όπως ήταν πριν μπει στο ευρώ. Διότι, αν δεν με γελά η μνήμη μου, η Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε την ημέρα ένταξης στο ευρώ. Ήξερε να πορεύεται και πριν έρθει το παντοδύναμο ευρώ. Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, είχε ορισμένα τρελά αποτελέσματα:
• Τα εξωτερικά ελλείμματα της χώρας ποτέ δεν έφτασαν στα ύψη που βρέθηκαν επί ευρώ. Μάλλον ήταν αδιάφορο σ’ όλους όσοι εμπορεύονταν με την χώρα η κατάσταση της δραχμούλας.
• Παρά τον πληθωρισμό και τις διαρκείς υποτιμήσεις οι εξωτερικοί όροι εμπορίου της χώρας ήταν πολύ καλύτεροι απ’ ότι την δεκαετία του ευρώ. Το ίδιο και η εσωτερική αγοραστική δύναμη της οικονομίας.
• Χάρις στη δραχμούλα το χρέος ήταν απολύτως διαχειρίσιμο και παρά την εκτίναξή του επί Μητσοτάκη και Σημίτη δεν μας οδήγησε σε χρεοκοπία. Κι ούτε θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε στη σημερινή χρεοκοπία, όσο διατηρούσαμε τη δραχμή.
Αυτά είναι γεγονότα. Αν θέλει κανείς να τα αγνοεί, πρόβλημά του. Να θυμίσουμε μόνο ότι από την υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου επί Μαρκεζίνη (1954), το εθνικό νόμισμα έχασε 10 φορές την αξία του έως ότου μπήκαμε στο ευρώ. Καταστράφηκε η οικονομία; Μήπως χρεοκόπησε και δεν το γνωρίζουμε; Χάθηκαν οι καταθέσεις; Εξαφανίστηκε το νόμισμα; Κατέρρευσαν οι εξωτερικές οικονομικές δοσοληψίες; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Γιατί άραγε;
Επιπλέον, μήπως χρεοκόπησε ποτέ η Ελλάδα λόγω εθνικού νομίσματος; Ποτέ! Το 1893 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω υπερδανεισμού σε χρυσό φράγκο, λόγω της ένταξης στην Λατινική Ένωση, η οποία διαφημίστηκε και τότε ως ιδανική για φτηνά δάνεια προς το δημόσιο. Το 1932 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω χρυσής δραχμής και υπερδανεισμού σε χρυσές λίρες, μιας και τότε ανήκε στην νομισματική ένωση της χρυσής λίρας στερλίνας.
Όμως, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν παίζει κανένα ρόλο, διότι πολύ απλά δεν υπάρχουν καν στις οικονομικές σπουδές της χώρας, μιας και όλοι αυτοί οι καθηγηταράδες των οικονομικών σχολών που περιδιαβαίνουν τα μέσα μαζικής προπαγάνδας για να διαρρήξουν τα ιμάτιά τους με την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, είναι παντελώς αγράμματοι ως προς τα οικονομικά. Το μόνο που ξέρουν είναι μόνο εφαρμογές ποσοτικών μεθόδων σε Business και Finance. Για να αποβλακωθεί ο κόσμος, οι οικονομικές σπουδές έχασαν κάθε έννοια κλασσικής οικονομικής παιδείας που κάποτε αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της οικονομικής επιστήμης. Η πνευματική καταστολή στην οποία υποβάλουν τους σπουδαστές της οικονομίας τα προγράμματα σπουδών, τους κάνει να χάνουν κάθε έννοια αιρετικής σκέψης, μετατρέποντας τους σε αυτόματα μιας οικονομικής θεολογίας όπου τον μόνο που υπάρχει είναι να το κυνήγι του εύκολου χρήματος. Κάποτε η οικονομική θεωρία είχε ονομαστεί από τον Άγγλο φιλόσοφο Κάρλαϊλ, dismal science, επιστήμη του ζόφου, γιατί με μεγάλη ευκολία μπορούσε να δικαιολογήσει κάθε απάνθρωπη και αντικοινωνική πρακτική στην κοινωνία. Σήμερα ο αμερικανός Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, γιος του Τζον Κένεθ, είπε πολύ εύστοχα ότι η οικονομολογία έχει καταντήσει στις μέρες μας σε επάγγελμα και μάλιστα ατιμασμένο. Έχει χάσει όλα τα επιστημονικά της στοιχεία και πρέπει να υπαχθεί υπό την εποπτεία της εγκληματολογίας. Ίσως μάλιστα η οικονομική θεωρία να πρέπει να μετονομαστεί σε οικονομική εγκληματολογία.
Δεν θα αναφερθώ στο περίεργο γεγονός ότι οικονομικοί αναλυτές σαν τον Νουριέλ Ρουμπίνι, τον νομπελίστα Πολ Κρούγκμαν και γενικά το σύνολο της παγκόσμιας οικονομικής κοινότητας, με εξαίρεση τους παρατρεχάμενους των ευρωπαϊκών τραπεζών και τους τροφίμους των ευρωπαϊκών κονδυλίων, επαναλαμβάνουν αυτό που κάποτε ήταν αυτονόητο στα δημόσια οικονομικά: σε περίπτωση κρίσης υπερχρέωσης, διαγράφεις το μεγαλύτερο μέρος έστω του δημόσιου χρέους και επιβάλεις εθνικό νόμισμα. Δεν πρόκειται να αναφερθώ γιατί όλοι αυτοί, ολόκληρη η ιστορία της δημόσιας οικονομικής, έχει γραφτεί από «γραφικούς» και «ασήμαντους» που μπροστά στους σημερινούς Στουρνάρες, Χαρδούβελους, Μπαρουφάκηδες και λοιπούς θιασώτες του «ισχυρού νομίσματος» σε δεξιά και αριστερά δεν πιάνουν μπάζα.
Εντελώς τυχαία μόνο, θα άξιζε τον κόπο να αναφέρω ότι ο Τζον Μέϊναρτ Κέϊνς, που παπαγαλίζουν ορισμένοι σύγχρονοι idiotus ignoramus με πανεπιστημιακού τίτλους, όταν βρέθηκε σε μια ανάλογη παγκόσμια κρίση χρέους, τι πρότεινε; Όταν μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όλα τα εμπόλεμα κράτη βρέθηκαν καταχρεωμένα κυρίως προς την μόνη χώρα πιστωτή που είχε απομείνει, τις ΗΠΑ, ο Κέϊνς ξάφνιασε το αστικό κατεστημένο με δυο καίριες προτάσεις: Αφενός, ισχυρίστηκε ότι τα χρέη είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν και προκειμένου να επιβάλλουν οι εξεγερμένοι λαοί τη διαγραφή τους, θα έπρεπε να πειστούν οι ΗΠΑ να προβούν αυτές σε διαγραφή των χρεωστικών της απαιτήσεων. Αφετέρου, να καταργηθεί ο χρυσός κανόνας, οι σταθερές ισοτιμίες και το ιδιωτικά εκδιδόμενο χρήμα και οι οικονομίες να μεταβούν τάχιστα σε εθνικό νόμισμα που εκδίδει το οικείο κράτος με βάση τις ανάγκες του.
Όταν τόλμησε να τα προτείνει για πρώτη φορά το 1920, αντιμετωπίστηκε ως «γραφικός» και ανόητος. Μα είναι δυνατόν να λειτουργήσει η οικονομία χωρίς σταθερό νόμισμα με παγκόσμιο αντίκρισμα; Θα εξαφανιστεί το διεθνές εμπόριο. Θα χαθούν οι αποταμιεύσεις και κανείς δεν θα θέλει να συναλλάσσεται με ένα πληθωριστικό εθνικό νόμισμα, το οποίο το μόνο που θα κάνει είναι να υποτιμάται διαρκώς. Αυτά κι άλλα πολλά, σαν σήμερα, επικαλούνταν όσοι θεωρούσαν τον Κέϊνς τρελό, γραφικό και ανόητο που προτείνει τέτοια πράγματα.
Βέβαια ο Κέϊνς πίστευε ότι μπορεί να πείσει τις κυβερνήσεις και κυρίως τις ΗΠΑ να το κάνουν από μόνες τους, πριν προλάβουν να το επιβάλουν οι λαοί. Όπως κάποιοι σήμερα πώς μπορούν να πείσουν την ΕΕ και την ΕΚΤ να ασκήσει άλλη πολιτική από αυτή που ασκεί και να κρατήσει άλλη στάση από αυτήν που κρατά.
Το κλου της ιστορίας είναι ότι η κρίση του 1929 έφερε όλα αυτά που οι πολέμιοι του Κέϊνς χρέωναν ως δήθεν αναπόφευκτες συνέπειες των προτάσεων για διαγραφή του χρέους και αποκατάσταση του εθνικού νομίσματος. Οι λαοί εξεγέρθηκαν τελικά και οι ίδιοι που δεν ήθελαν με τίποτε να δουν να χάνονται τα χρηματιστικά κέρδη τους, έφεραν τον φασισμό και τον ναζισμό οδηγώντας τον κόσμο στο ολοκαύτωμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Το ίδιο θα συμβεί και σήμερα, αν αφήσουμε τις ίδιες δυνάμεις της ανοιχτής δικτατορίας του χρηματιστικού κεφαλαίου να επιμείνουν στην εξυπηρέτηση του χρέους και στην κατοχύρωση του «ισχυρού ευρώ».
Όπως και να έχει, η πρόταση για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα έχει να κάνει με δυο άμεσες συνθήκες: Την μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους, αφενός και αφετέρου, την επαναφορά ενός εθνικού νομίσματος σε ριζικά διαφορετική λογική από αυτήν που υπήρχε την εποχή της παλιάς δραχμής.
Τι θα συμβεί; Καταρχάς δεν θα το κρατήσουμε κρυφό. Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και ούτε χρειάζεται να γίνει. Η γνώση, η εγρήγορση και η συμμετοχή του λαού είναι βασικό στοιχείο μιας τέτοιας δραστικής αλλαγής. Επίσης η υιοθέτηση του νέου εθνικού νομίσματος δεν γίνεται μέσα σ’ ένα σαββατοκύριακο. Χρειάζονται έξη με οχτώ μήνες προετοιμασία. Το μεσοδιάστημα αυτό για να κρατηθεί η νομισματική κυκλοφορία στο ελάχιστο δυνατό θα πρέπει άμεσα να γίνουν τα εξής:
 Να εθνικοποιηθεί η Τράπεζα της Ελλάδας και να απαιτηθεί ο επαναπατρισμός του νομισματικού χρυσού της χώρας.
 Να εθνικοποιηθούν οι μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες που έτσι ή αλλιώς επιδοτούνται αδρά σήμερα από το δημόσιο. Η εξυπηρέτηση όλων των δανείων παγώνει και διαγράφονται υποχρεώσεις και οφειλές προς το εξωτερικό.
 Να δεσμευτούν τα ρευστά διαθέσιμα και ο χρυσός που υπάρχουν στους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά και σε ιδιωτικά χέρια. Αυτό θα γίνει με την εγκατάσταση επιτροπών ελέγχου στους επιχειρηματικού ομίλους με μικτή σύνθεση κράτους-εργαζομένων.
 Να καταργηθούν όλες οι επιχειρηματικές μορφές ευκαιρίας (υπεράκτιες, χαρτοφυλακίου, κοκ) και να δεσμευτούν από το δημόσιο το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας που διαθέτουν στην ελληνική επικράτεια.
 Να απαγορευτεί η εξαγωγή κεφαλαίου μέχρι νεωτέρας και να επιβληθεί έκτακτη εισφορά επί του κεφαλαίου (capital levy) με καταβολή εντός δυο μηνών από όλες τις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και ιδίως τις πολυεθνικές.
 Να αποτραπεί το δόλιο κλείσιμο επιχειρήσεων με επιβολή ειδικών απαγορευτικών προστίμων και δήμευση περιουσιακών στοιχείων.
 Να περιοριστεί δραστικά το σκουπιδαριό που εισάγεται στην χώρα από τις πολυεθνικές και να επιβληθεί υψηλός δασμός εισαγωγής σε πολυτελή είδη και προϊόντα.
 Να συναφθούν ειδικές προγραμματικές συμφωνίες διακρατικής συνεργασίας για όσα εισαγόμενα αγαθά είναι απαραίτητα για την οικονομία και την εσωτερική κατανάλωση (καύσιμα, πρώτες ύλες, τρόφιμα, φάρμακα, κοκ)
 Να αξιοποιηθεί η δυνατότητα παραγωγής μεταποιημένου χρυσού 9 τόνων ετήσια, αφού εθνικοποιηθούν τα ορυχεία, με την έκδοση από την κεντρική τράπεζα ειδικών ομολόγων χρυσού για την εισροή συναλλάγματος.
 Να εθνικοποιηθεί ο ορυκτός πλούτος της χώρας (νικέλιο, βωξίτης, λιγνίτης, κοκ) και να αξιοποιηθεί για συμφωνίες με το εξωτερικό για την παραγωγική τους αξιοποίηση και την άμεση εισροή συναλλάγματος.
 Να ανοίξουν άτοκοι αλληλόχρεοι λογαριασμοί με τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι οποίες κι αυτές θα τεθούν υπό άμεσο κρατικό και εργατικό έλεγχο.
Μέτρα σαν κι αυτά έχουν σαν σκοπό να διαφυλάξουν την νομισματική κυκλοφορία για το μεσοδιάστημα που χρειάζεται έως ότου είμαστε έτοιμη να εισάγουμε το εθνικό νόμισμα. Από την στιγμή που το εθνικό νομισματοκοπείο θα αντικαταστήσει το ευρώ σαν εσωτερικό νόμισμα, θα γίνει δυνατή η εφαρμογή ορισμένων άμεσων πολιτικών:
1. Αποκατάσταση της νομισματικής «μαύρης τρύπας» που έχει δημιουργήσει το ευρώ και ανέρχεται περίπου στα 30 δις ευρώ ετήσια.
2. Δραστική αύξηση λαϊκών εισοδημάτων και εργατικών αμοιβών με σκοπό την αντίστοιχη άνοδο του τζίρου της αγοράς και την δημιουργία ροπής προς αποταμίευση.
3. Εγγύηση και σταδιακή αποκατάσταση των λαϊκών καταθέσεων στις τράπεζες που σήμερα είναι μόνο μια λογιστική εγγραφή χωρίς αντίκρισμα.
4. Διαγραφή όλων των ιδιωτικών χρεών (νοικοκυριών και μικρομεσαίων) που δεν μπορούν να αποπληρωθούν και θεσμοθέτηση πλαφόν στην πληρωμή των υπολοίπων στο 25% επί του αρχικού κεφαλαίου.
5. Ανεξάρτητη χρηματοδότηση μιας αυτοδύναμης ανάπτυξης της παραγωγής (κυρίως και με προτεραιότητα της πρωτογενούς, αγροτικής, παραγωγής) στην βάση των πιο άμεσων ζωτικών αναγκών του πληθυσμού, της οικονομίας και των διεθνών σχέσεων της χώρας.
6. Επιβολή καθεστώτος ελέγχου της κίνησης (εισαγωγής-εξαγωγής) του κεφαλαίου, καθώς και του εξωτερικού εμπορίου ώστε να περιοριστεί δραστικά το καθεστώς ασυδοσίας που υπάρχει σ’ αυτούς τους τομείς.
Οι πολιτικές αυτές εξασφαλίζουν ότι η έκδοση εθνικού νομίσματος και πρόσθετη κυκλοφορία νομίσματος δεν θα λειτουργήσουν πληθωριστικά. Επιπλέον η υποστήριξη του νομίσματος με τέτοιες πολιτικές, αλλά και το γεγονός ότι δεν πρόκειται να το μετατρέψουμε σε αντικείμενο κερδοσκοπίας της διεθνούς αγοράς νομισμάτων, θα επιτρέψουν στο νόμισμα να είναι σταθερό και να απηχεί τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας.
Τέλος, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι στα πλαίσια μια τέτοιας πολιτικής δεν είναι αναγκαία η πολιτική των διαρκών υποτιμήσεων, ούτε το νόμισμα θα δεχτεί τρομαχτικές υποτιμητικές πιέσεις. Άλλωστε η αξία ενός νομίσματος το οποίο δεν παίζει στις διεθνείς αγορές νομισμάτων, καθορίζεται από την δυναμική της εσωτερικής παραγωγής και την έκταση των διεθνών οικονομικών δεσμών και σχέσεων, που σήμερα είναι σε τραγικό επίπεδο. Η διαδικασία αυτή εξασφαλίζει μια ομαλή μετάβαση από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα, χωρίς βίαια τραντάγματα και σε αντιστοιχία με τις ανάγκες των εσωτερικών συναλλαγών.
Από κει και πέρα ο δρόμος είναι ανοιχτός για ένα ευρύτατο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας και πλήρους απασχόλησης. Θα έχουμε επιτέλους τα χρηματοδοτικά μέσα, αλλά και τα μακροοικονομικά εργαλεία για να το κάνουμε πράξη.

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012


Ηχητικο-Καζάκης: Ξυπνήστε Οι τραπεζίτες σας Έφαγαν τα λεφτά, η ανακεφαλαιοποίηση θα πάει στην τσέπη τους και θα την πληρώσετε εσείς!

kazakis
Μερικά από αυτά που μας είπε:
“Μέχρι και τα πιο συντηρητικά δικαστήρια της χώρας βγάζουν αντισυνταγματικά τα μέτρα.
Ετοιμάζουν την χώρα για παράδοση της Χώρας. Απέναντι σε αυτό δεν μπορεί παρά να υπάρξει ένα κίνημα εθνική απελευθέρωσης που θα είναι και κοινωνικό. Είτε θα οδηγηθούμε σε δουλεία είτε θα αναγεννήσουμε το Ελληνικό κράτος στην βάση των συμφερόντων του Ελληνικού λαού. Σχολιάζει επίσης τα έγγραφα των Anonymous που αποδεικνύουν ότι ακόμα και τώρα η Κυβέρνηση Σαμαρά προχωράει στην αμαρτωλή τακτική Σημίτη και προχωράει σε δημιουργία swap με την societe general…

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012


Μας κρατάνε στο ευρώ για να πληρώνουμε τόκους

Ποιο κούρεμα; Ούτε ευρώ δεν θέλουν να χάσουν από τα υπερκέρδη τους οι δανειστές μας. Μιλάμε για κανονικό πόλεμο συμφερόντων όπου η Ελλάδα απλά περιμένει στη γωνία τις αποφάσεις.

Αποδεικνύεται καθημερινά ότι η όποια λύση για τη χώρα αναζητείται με βάση το ότι οι ίδιοι οι εταίροι δεν κρίνουν ως συμφέρουσα μια έξοδο απ' το ευρώ με χρεοκοπία.
Οι απώλειες τους θα ήταν διπλές. Απ' τη μια η επέκταση της κρίσης και απ' την άλλη η απώλεια των κερδών του δανεισμού.
Τα πράγματα είναι απλά. Ο δανεισμός είναι προς το συμφέρον μόνο του δανειστή υπό τους όρους που έχει επιβληθεί στη χώρα.
Μόνο κέρδος της Ελλάδας η αποφυγή όλων εκείνων που θα σημάνει μια κανονική χρεοκοπία και που ούτε οι υποστηρικτές της δραχμής δεν θα ήθελαν να τα ζήσουν.
Αυτή είναι η λογική των δανειστών μας, μας θέλουν εντός για να αποφύγουν τα χειρότερα για άλλους και να συνεχίσουμε να πληρώνουμε και γνωρίζουν ότι εμείς δεν θέλουμε τη χρεοκοπία.
Έτσι οι Ευρωπαίοι αρνούνται στο ΔΝΤ το νέο κούρεμα που αυτή τη φορά θα σημάνει μείωση των κερδών της ΕΚΤ και των κεντρικών τραπεζών, ενώ και το ΔΝΤ αρνείται να μειώσει τα επιτόκια στα ποσά που έχει ήδη δανείσει στην Ελλάδα.
Το κέρδος βλέπετε...
Έτσι ένα απ' τα σενάρια που “παίζουν” είναι η επέκταση του χρόνου αποπληρωμής με περίοδο χάριτος για ένα χρονικό διάστημα κατά το οποίο η χώρα είτε δεν θα πληρώνει τίποτα, είτε μόνο τόκους.
Αυτό το σενάριο ακόμη και με μείωση των επιτοκίων σε κάποια ποσά ένα πράγμα σημαίνει.
Περισσότερα χρήματα για δάνεια απ' την Ελλάδα.
Ένα άλλο σενάριο είναι η επαναγορά ελληνικού χρέους είτε με επιπλέον νέο δάνειο από το ESM και με την συμμετοχή ιδιωτικών τραπεζών, είτε με μέρος του υπάρχοντος δανείου.
Και πάλι όλα οδηγούν όμως σε επιπλέον δανεισμό τη στιγμή μάλιστα που ακόμη και οι φωστήρες της τρόικας βλέπουν ότι το πρόγραμμα δεν φέρνει τα αναμενόμενα και εκτοξεύουν το χρέος στο 189% του ΑΕΠ το 2013 και στο 192% του ΑΕΠ το 2014!
Συμπέρασμα;

πηγή 


ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/11/blog-post_3741.html#ixzz2BSIU85f0

Δὲν γίνεται νὰ σβήσει ἡ Ἑλλάδα.!!!!!!!!!!!!


Γκρεμίστε ὅλη τὴν Ἑλλάδα σὲ βάθος 100 μέτρων. Ἀδειάστε ὅλα τὰ μουσεῖα σας, ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμο. 
Γκρεμίστε κάθε τί Ἑλληνικὸ ἀπὸ ὅλο τὸν πλανήτη... Ἔπειτα σβῆστε τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα ἀπὸ παντοῦ.
Ἀπὸ τὴν ἰατρική σας, τὴν φαρμακευτική σας, τὰ μαθηματικά σας (γεωμετρία, ἄλγεβρα), ἀπὸ τὴν φυσικὴ, τὴν χημεία, τὴν ἀστρονομική, τὴν πολιτική, τὴν καθημερινότητά σας.

Διαγράψτε τὰ μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχῆμα, κάντε τὸ τρίγωνο-ὀκτάγωνο, τὴν εὐθεία-καμπύλη, σβῆστε τὴν γεωμετρία ἀπὸ τὰ κτίρια σας, τοὺς δρόμους σας, τὰ παιχνίδια σας, τὰ ἁμάξια σας,

σβῆστε τὴν ὀνομασία κάθε ἀσθένειας καὶ κάθε φαρμάκου, διαγράψτε τὴν δημοκρατία καὶ τὴν πολιτική, διαγράψτε τὴν βαρύτητα καὶ φέρτε τὸ πάνω κάτω, ἀλλάξτε τοὺς δορυφόρους σας νὰ ἔχουν τετράγωνη τροχιά, 

ἀλλάξτε ὅλα τὰ βιβλία σᾶς (γιατί παντοῦ θὰ ὑπάρχει καὶ ἔστω μία ἑλληνικὴ λέξη), σβῆστε ἀπὸ τὴν καθημερινότητα σᾶς κάθε ἑλληνικὴ λέξη, ἀλλάξτε τὰ εὐαγγέλια, 

ἀλλάξτε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ποὺ καὶ αὐτὸ βγαίνει ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ καὶ σημαίνει αὐτὸς ποὺ ἔχει τὸ χρίσμα, ἀλλάξτε καὶ τὸ σχῆμα κάθε ναοῦ (νὰ μὴν ἔχει τὴν ἑλληνικὴ γεωμετρία), σβῆστε τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο, σβῆστε ὅλους τους Μυθικοὺς καὶ Ἱστορικοὺς ἥρωες, ἀλλάξτε τὴν παιδεία σας, ἀλλάξτε τὸ....
ὄνομα τῆς ἱστορίας, ἀλλάξτε τὰ ὀνόματα στὰ πανεπιστήμια σας, ἀλλάξτε τὸν τρόπο γραφῆς σας, χρησιμοποιῆστε τὸν ἀραβικό, διαγράψτε τὴν φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε...

Θὰ πεῖτε "δὲν γίνεται". Σωστά, δὲν γίνεται γιατί μετὰ δὲν θὰ μπορεῖτε νὰ στεριώσετε οὔτε μία πρόταση! Δὲν γίνεται νὰ σβήσει ἡ Ἑλλάδα, ὁ Ἕλληνας, ἡ προσφορὰ τοῦ πάνω σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη...
Ἡ πρόκληση πάντως ἰσχύει.

Ρισπὲν Ζᾶν (Ἀλγερία 1849 – Παρίσι 1926). Γάλλος λογοτέχνης καὶ δραματουργός
http://georgekaragiannis.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html

ΣΚΙΩΔΕΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – τα εγκλήματα του Σόρος και η συντριβή του στο Χόνγκ Κόνγκ.

Γράφει ο Δρ. Ηλίας Καλλιώρας

Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση. Το πρόβλημα όμως είναι και γενικότερο. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, τα hedge funds [αντισταθμιστικά αμοιβαία κεφάλαια (υψηλού κινδύνου)] ήταν οι εξουσιαστές του σύμπαντος. Τα hedge funds αντιπροσώπευαν το 1,3 % των συνολικών επενδεδυμένων κεφαλαίων και των περιουσιακών στοιχείων, που κατείχαν συνολικά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (2010).Το κατ’ εκτίμηση μέγεθος της παγκόσμιας βιομηχανίας των hedge funds ξεπερνούσε το ποσό των 2 τρισ. δολαρίων (2011). 

Ως μοχλευμένα (μη) τραπεζικά προϊόντα, ήταν ικανά να αποκτήσουν τον έλεγχο περιουσιακών στοιχείων που υπερέβαιναν «κατά κράτος» τον πλούτο των ιδιοκτητών τους. Και παρά το όνομά τους, τα hedge funds δεν αντασφαλίζουν! Κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Μάλιστα δε, τα φημισμένα hedge funds μπορούσαν να «πάρουν θέσεις» εκατονταπλάσιες από τα χρήματα των ιδιοκτητών τους.

Ο Τζωρτζ Σόρος έγινε «μύθος» θυμίζω, όταν, το καλοκαίρι του 1992, έβγαλε την Βρετανία από τον μηχανισμό (ΕΜΣΙ) και η στερλίνα βρέθηκε έκτοτε στην ελεύθερη διακύμανση. 

Το δικό του Quantum Fund, αθόρυβα στην αρχή, εξασφάλισε πιστωτικά όρια που του επέτρεπαν να δανεισθεί (15 δισ. στερλίνες) και να τις μετατρέψει σε δολάρια. Μετά, θορυβωδώς, και αφού είχε «καταλάβει» υποτιμητικές θέσεις στη στερλίνα, έκανε την τελική του επίθεση. Η κυβέρνηση Μέιτζορ ενέδωσε, το «κόλπο» του Σόρος πέτυχε, έχοντας ως τελικό «έπαθλο» 1 δισ. δολάρια. Εάν κάποιος χειραγωγήσει την μετοχή μιας εταιρίας, πάει στη φυλακή. Εάν κάποιος συνωμοτήσει αντίστοιχα στην αγορά των κεφαλαίων, αυτός δεν μπορεί να εντοπισθεί νομικά, με ότι αυτό είναι, σημαίνει ή συνεπάγεται.

Σας υπενθυμίζω ότι, αναντίστοιχα με την Βρετανία, το Χονγκ Κονγκ έδωσε απροσδόκητα τη μάχη κατά των hedge funds και, εν τέλει, κέρδισε τη σύρραξη (1998). Στην περίπτωση του Χονγκ Κονγκ, οι υποτιμητικές θέσεις ήταν το ισοδύναμο των 30 δισ. δολαρίων ΗΠΑ. Φαίνεται ότι τα hedge funds δεν πρόβλεψαν την μανιασμένη αντίδραση της χώρας αυτής. 

Η κυβέρνηση αντιστάθηκε σφοδρά, τρελά και οργισμένα. Θέσπισε νέους τότε κανόνες, που έφταναν μέχρι και τον περιορισμό των ακάλυπτων πωλήσεων (μετοχών, κλπ). Τα hedge funds αναγκαστικά ακύρωσαν τελικώς τις θέσεις τους. Το Χονγκ Κονγκ έφυγε έκτοτε από το διεθνές προσκήνιο. Είχε νικήσει με τον δικό του τρόπο τους διεθνείς κερδοσκόπους.

Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι τα ιδρύματα αυτά (τα hedge funds) δεν είναι καν τράπεζες. Λίγο πολύ, οι τράπεζες (διεθνώς) λειτουργούν στο φως της μέρας. Τα κεφάλαια αυτά αποτελούν ένα «σκιώδες ή παράλληλο τραπεζικό σύστημα», νόμιμο μέρος του γενικότερου παγκόσμιου τραπεζικού μοντέλου. Όμως, οι λειτουργίες των hedge funds είναι πάρα πολύ σκοτεινές. 

Το 2008, από τα 10 τρισ. δολάρια της συνολικής περιουσίας του όλου τραπεζικού συστήματος, τα 4 τρισ. βρίσκονταν στα χέρια των hedge funds και τα 6 ανήκαν στις «συμβατικές» τράπεζες. Αυτό δείχνει ότι το σκιώδες τραπεζικό σύστημα εξαπλώνονταν ραγδαία, παντού και σε ορισμένες χώρες.

Κανείς δεν συνέστησε απλά, ότι: όποιο ίδρυμα θέλει να κάνει διεθνικά το ίδιο αντίστοιχα έργο με μια τράπεζα, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον τους ίδιους κανόνες διαφάνειας και να υπόκειται στις ίδιες αντίστοιχες ρυθμίσεις. Χώρες ειδικά σαν και την Ελλάδα, με τους μεγάλους δείκτες διαφθοράς και αδιαφάνειας ειδικά των ταγών της, έχουν διπλή ανάγκη μιας τέτοιας προστασίας, γιατί βάλλονται, ή μπορούν να βάλλονται συντονισμένα (φανερά ή κρυφά) από παντού.

 Η Ελλάδα, πέρα από την αυτονόητη κρίση που έχει σήμερα στο τραπεζικό της σύστημα, θα πρέπει να φροντίσει να γίνει μια περισσότερο θωρακισμένη οντότητα και στο μη τραπεζικό σύστημα (της ΕΕ). Πάντα οι επενδυτές (και όχι οι κερδοσκόποι) κινούνται προς μακροπρόθεσμες και πιο ασφαλείς επενδύσεις. Με την Ελλάδα σε κρίση, το σκιώδες τραπεζικό σύστημα χρειάζεται εξέχουσας εθνικής προσοχής.

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Παράδοση του νερού της Ελλάδας. Το εγκλημα αρχίζει να ολοκληρώνεται Ξεκίνημα από την Πελοπόννησο



Αιτία εξέγερσης αποτελεί η υπουργική απόφαση, που βάζει τις βάσεις για την πλήρη εφαρμογή του διατροφικού κώδικα στην ελλάδα – δηλαδή το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο και την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού και της τροφής η οποία υπεγράφη αρχικά στις 11 Απριλίου και η οποια τροποποιήθηκε με την αριθ. 160143/8.12.2011 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2834/15.12.2011) αφορώντας ουσιαστικά τις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού!


Πιο συγκεκριμένα η παρ.1 του άρθρου 2, τροποποιήθηκε (αντικαθίσταται) ως εξής:
«1. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα χρήσης νερού σύμφωνα με το άρθρο 1 της παρούσας, υποχρεούνται να ζητήσουν την έκδοση άδειας χρήσης νερού για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού, σύμφωνα με τις διαδικασίες της παρούσας, μέχρι 17 Δεκεμβρίου 2012.»
(www.ypeka.gr)
H καταληκτική ημερομηνία υποβολής δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας χρήσης νερού ήταν η 16η Ιουνίου 2012.
Πρόκειται για το πρώτο βήμα, για τον έλεγχο του υδατικού δυναμικού από την τρόικα που περνάει εντέχνως με την προφαση της ορθολογικής διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και της δημόσιας υγείας. 

Στόχος είναι η καταγραφή όλων των ιδιωτικών και δημόσιων πηγών προκειμένου να ενταχθούν στα διαχειριστικά σχέδια που εκπονούνται σε επίπεδο περιφερειών, με σκοπό να πουληθούν τα νερά σε ιδιώτες που στη συνέχεια θα μεταπωλούν το νερό στους αγρότες. Δηλαδή το αγαθό που η γη προσφέρει στους αγρότες, μέσα στα ίδια τους τα χωράφια, θα πληρώνουν για να το χρησιμοποιούν.
Στις ΗΠΑ, όπου έχουν αγοράσει εταιρείες τα νερά έχουν επιβάλλει νόμους με τους οποίους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΒΑΡΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.
O διατροφικός κώδικας (codex alimentarius) εφαρμόζεται ως οδηγία στη χώρα μας ήδη από το 2005 υπό την αιγίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων που είναι ΝΠΔΔ τουΥπουργείου Υγείας.

Η υπόθεση φαίνεται να αφορά κυρίως τους αγρότες. Στην πραγματικότητα,αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.

Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής. 

Αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.
Όπου το νερό έγινε εμπόρευμα, οι άνθρωποι υποφέρουν
Η ιδιωτικοποίηση του νερού φέρνει εκτόξευση τιµών, εξώσεις, χρέη, ανεργία, διακοπές υδροδότησης ακόµη και θανάτους! Διαβάστε το πρώτο μέρος της έρευνας και δείτε τι έγινε σε Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδά, Παρίσι.
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που εφαρµόστηκε η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το αποτέλεσµα ήταν υψηλό κοινωνικό κόστος, που δεν επέλυσε τα προβλήµατα λειτουργίας και υποδοµής, καθώς οι εταιρείες στοχεύουν (και τελικά αποκοµίζουν) τεράστια κέρδη. Ειδικά στο νότο, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης προωθείται ακόµη ως λύση στις επενδυτικές ανάγκες που προβάλλονται ως πρώτη προτεραιότητα. 

Ακριβώς αυτό που ζούµε στην Ελλάδα δηλαδή. Όταν άλλοι αποφάσισαν ότι εµείς έχουµε πρόβληµα χρέους, προτάθηκε ως άµεση προτεραιότητα εµείς να πουλήσουµε τα νερά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και αυτό είναι οι… επενδύσεις. Ελάτε να εξετάσουµε πού οδήγησαν τέτοιου τύπου επενδύσεις άλλες χώρες που βιώνουν την εµπειρία της ιδιωτικοποίησης εδώ και χρόνια…
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: 6.000 άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βουλγαρία ήταν µέρος του προγράµµατος λιτότητας που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, υποσχόµενο αποτελεσµατικότητα αλλά κυρίως ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ. (Τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου).
Τελικά, επενδύσεις δεν έγιναν. Εγιναν όµως τα ακόλουθα, ως συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού:
● Αύξηση της τιµής του νερού τουλάχιστον 12%.
● Σκάνδαλα διαφθοράς από το 2005, για υψηλές αµοιβές. Ο ∆ιευθύνων Σύµβουλος παίρνει 400.000 ευρώ το χρόνο. (Φανταστείτε πόσο θα παίρνει εδώ).
● 100άδες νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν από το δίκτυο ύδρευσης, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν.
Συγκεκριµένα, χίλια νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν µόνο το 2011 ενώ εκκρεµούν ακόµη 5.000 δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που δεν µπορούσαν να πληρώσουν.
● Σε 370 οικογένειες στη Σόφια, έγινε έξωση επειδή δεν µπορούσαν να πληρώσουν τις ∆ΕΚΟ.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Εδωσαν σε ιδιώτες ακόµα και τα ποτάµια!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 υποτίθεται για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας νερού. Το 2008 πουλήθηκε η δηµόσια Αquapor, που τότε ήταν ανάδοχος συµβολαίων σε 24 δήµους. 

Η νοµοθεσία άλλαξε και επέτρεψε στους ιδιώτες αναδόχους να ελέγχουν ολόκληρα υδρογραφικά διαµερίσµατα, κοίτες ποταµών, υδραυλικές υποδοµές, φράγµατα, λιµάνια αλλά και να πάρουν εξουσιοδότηση να δίνουν άδειες, να συλλέγουν φόρους, να εποπτεύουν και φυσικά… να εξασφαλίζουν κέρδη.
Οι δήµοι που είχαν προσχωρήσει στο σύστηµα αυτό και έγιναν πελάτες του group αναγκάστηκαν να αγοράζουν νερό για να διαχειρίζονται τα απόβλητα σε πολύ υψηλές τιµές. Οι αρχές επέβαλαν επίσης «µίνιµουµ κατανάλωση νερού» πολύ µεγαλύτερη από τις πραγµατικές απαιτήσεις µε αποτέλεσµα να χρεώνονται αλόγιστα οι δήµοι.
Οι εργαζόµενοι στους ιδιώτες ήρθαν αντιµέτωποι µε αυξηµένες ώρες και όγκο εργασίας, εκ περιτροπής εργασία και υποβάθµιση των εργασιακών συνθηκών.
Σήµερα, υπάρχει πίεση στις Αρχές για ιδιωτικοποίηση της Aguas de Portugal group.
Τα τρία µεγαλύτερα κόµµατα, το Σοσιαλδηµοκρατικό (PSD), το ∆ηµοκρατικό (CDS) και το Σοσιαλιστικό κόµµα (PS) ενώ το 2004 ήταν εναντίον της παράδοσης της ύδρευσης σε ιδιώτες, σήµερα, κατ’ επιταγή της τρόικας έχουν συµπεριλάβει την πώληση της Aguas de Portugal µέσα στο µνηµόνιο.


whitetoweraris.blogspot.gr
 http://aegeanhawk.blogspot.gr/2012/11/blog-post_38.html?spref=fb

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012


Οδυσσέας Ελύτης: Το επίκαιρο σχόλιό του που σαρώνει στα social media

Σήμερα συμπληρώνονται 101 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.
Η Google, η κορυφαία μηχανή αναζήτησης με ένα doodle στην αρχική της σελίδα, τιμά τον μεγάλο μας ποιητή.
Ο βραβευμένος με Νόμπελ Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε σαν σήμερα (2 Νοεμβρίου του 1911), υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του.
Σημαντικότερες το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979 και το Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1960.
Έγινε γνωστός για τα ποιητικά του έργα Άξιον Εστί, Ήλιος ο πρώτος, Το Μονόγραμμα, Ο μικρός ναυτίλος, Τα Ρω του Έρωτα και Προσανατολισμοί.
Μια δήλωση που έκανε σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1979, στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία με αφορμή την αναγγελία για τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, σαρώνει σήμερα στα κοινωνικά δίκτυα και μοιάζει πιο επίκαιρη από ποτέ:
Διαβάστε τι είχε πει ο μεγάλος ποιητής μας:
« Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να 'ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.
Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ' αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι' αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι «πρακτικοί άνθρωποι» -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί- μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό.
Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα μαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ' όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας -και της εποχής μας.»

πηγή


ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/11/social-media.html#ixzz2BAjVNgXU