Θὰ προτιμοῦσα χίλιες φορές....
Νὰ ἀκούω τὸν Μιλτιάδη στὸ Μαραθώνα νὰ λέει πὼς ἐκεῖνοι ἔχουν πατρίδα νὰ γυρίσουν ἂν χάσουν τὴ μάχη, ἐνῶ ἐμεῖς ἂν ἡττηθοῦμε δὲ θὰ ἔχουμε πατρίδα νὰ ἐπιστρέψουμε...
Νὰ εἶμαι δίπλα στὸ νεκρὸ Λεωνίδα τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενος...
Νὰ ἀκολουθῶ τὸ βασιλιὰ Ἀλέξανδρο στὶς ἐσχατιὲς τοῦ κόσμου...
Νὰ πολεμῶ πλάϊ στὸν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο ψηλὰ στὰ τείχη τῆς Βασιλεύουσας...
Νὰ εἶμαι δίπλα στὸ Παπαφλέσσα στὸ ταμπούρι του στὸ Μανιάκι...
Νὰ εἶμαι δίπλα στὸν Ἄγνωστο Στρατιώτη στὰ Ὀχυρά τοῦ Ροῦπελ...
Παρὰ νὰ στέκομαι βουβὸς καὶ ἄβουλος στοὺς...
τραπεζίτες καὶ τοὺς πολιτικοὺς ποὺ βιάζουν τὴ χώρα μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου